Kaygı, en güçlü insanın bile huzurunu kaçırıyor.

Nedensiz hayallere, korkulara kapılıyorum.

Bizi sevenlere verdiğimiz endişelerle, korkularla onları yavaş yavaş öldürürüz!

Bana düşen bütün görevleri yerine getirdim, ölüme de hazırım.

Hiçbir zaman gerçekleşmeyen kötülükler, bize ne kadar çok şeye mal oldu!

Korku içinde olana, her şey hışırdar.

Korkularımız tehlikelerimizden daha fazladır, ve gerçekte olduğundan daha çok hayal gücümüzün içinde acı çekeriz.

Bütün kaygılarından kurtulmak istiyorsan, korktuğun şeyin başına geldiğini düşün.

Beraberinde getirdikleri umutlar ve korkularla akın akın gelen arzulara teslim olduğumuz sürece... Kalıcı mutluluğa ya da huzura hiçbir zaman kavuşamayız.

Sakin kafalar şaşırtılamaz veya korkutulamaz.

Ölmeyi ve kelimenin tam anlamıyla ölmeyi öğrenmeliyiz. Sonun korkusu tüm sevgisizliğin kaynağıdır.

Korkunun hüküm sürdüğü bir dünyada, rüyada bile huzur yok.

Aklımızı yaşadığımız ana verebilirsek, içimizden korkuyu atabiliriz.

Küçük şeyleri dert etmeyin. Kusursuz olmayabileceğinizi kabullenin.

Ufak şeyleri dert etmediğiniz’ zaman yaşamınızın kusursuz olmayacak fakat hayatın size sunduklarını daha az dirençle kabullenmeyi öğreneceksiniz.

Zen felsefesinin önerdiği gibi, sorunlara bütün gücünüzle direnmek yerine, "ucunu bırakmayı" öğrendiğiniz zaman, yaşamınız su gibi akmaya başlayacaktır.

Bırakan, başkaları haklı oluversin. Bu sizin haksız olduğunuz anlamına gelmez.

Korku, yalnızlık ve endişeyle dolu ve beni kurtarmak için dine asla ihtiyacım olmadı.

(Spiritüel hayatta ilerlemenin işaretleri nelerdir, sorusuna Maharaj'ın verdiği yanıt) Tüm endişelerden kurtulmuşluk, bir rahatlık ve sevinç hali, içte derin bir huzur, dışta bol enerji.

Korku, olduğunuz her şeyin tam zıddıdır. Bu yüzden mental ve fiziksel sağlığınızın tam zıttı sonuçlar yaratır. Korku büyümüş endişelerdir.