Hayat öyle bir biçimde olmalıydı ki, her anı anlamlı olsun!

Ölerek değil yaşayarak çoğalmak istiyoruz.

Öldükten sonra yaşamak istiyorsanız; Ya okumaya değer şeyler yazın, ya da yazılmaya değer şeyler yaşayın!

Herkes ölür ama herkes gerçekten yaşamaz.

Diyorum ki kişinin doğum tarihi pek önemli değil aslında, dünyaya gözlerini açmak daha önemli.

Kimin hakikati azsa onun yavanlığı fazladır.

İş, erken doğmakta değil, Gelmişken yaşamakta…

Büyükbabam herkes öldüğü zaman geride bir şey bırakmalı derdi. Bir çocuk, bir kitap, bir resim, bir ev, yapmış olduğu bir duvar ya da bir çift ayakkabı. Yada ekili bir bahçe.

İnsanların yüzde doksanı yaşamazlar, sadece vardırlar.

Yorgunum; Çünkü yorgunluğumun yaşamak gibi bir anlamı var.

Barika-i hakikat, müsademe-i efkârdan çıkar.

İyi bir insan için yaşamak zor, ölmek ise kolay.

Severek yaşamak, hayattaki en büyük meydan okumadır.

Açıklanmayan bir hayatta kalmak için çok köklü bir fikir gerekir.

Fikir gidince insan da kâğıt gibi cansız, manasız oluyor.

Fikir ortadan kalktığında resim biter.

Hiçbir şey için ölmek yerine bir şey için yaşa.

Fakat biz gerçekten yaşıyor muyuz? Hayatın ne olduğunu bilmeden yaşamak...

Hayatın tadına baktım.

Hepimiz ölürüz. Amaç sonsuza dek yaşamak değil, geride ölümsüz bir şey bırakmak.