Zâten inancımız olmasa, vâr olmanın anlamı anlamsızlıktan başka bir anlama gelir miydi?

Yaşamayı sürdürmek sadece nefes almayı sürdürmek değildir. Kimse kayıtsızlıkla yaşamayı beceremez; bazı şeyleri seversin, bazılarından da nefret edersin; öfkelenir ya da hayranlık duyarsın. Bu, yaşamın değerlerini kabullendiğinin bir kanıtıdır.

Hayat, ona ilgi duyan herkes için bir anlam ifade eder.

Kimi insanlar yaşamda hiçbir amaca sahip olmadan yaşarlar. Bu gibi insanlar, bir nehir üzerinde akıp giden saman çöplerine benzerler. Onlar gitmez; ancak suyun akışına kapılarak akar giderler.

Her şeyden çok anlam yokluğundan korkuyorum.

Hepimiz özel bir neden için buradayız.

İnsanların çoğu, yaşanmamış bir hayattan ölüyor.

Eğer bir insanın hayatından daha değerli bir şeyi yoksa onun hayatının da değeri yoktur!..

Mücadele etmeyen bir adam yaşamıyor, hayatta kalıyor.

Yalnızca yaşamak bile, başlı başına bir çığlıktır.

Yaşamda kararlı oturmuş hiçbir şey yoktur, her şey sürekli dalgalanmakta, değişmektedir: Doğar, çürür, ölür. Neden?.. Amaç nedir?.. Kocaman bir Hiç..

Neden buradayız bilmiyorum, ama eğlenmemiz için olmadığı kesin.

Hiçbir şey olmamak ve hiçbir şeyi sevmemek, aynı şeylerdir.

Bir kadın olmadan yaşanmayacağı doğru değildir. Bir kadın olmadan yaşanmış olunmaz sadece.

Doğada anlamsız veya yararsız hiçbir şey yoktur.

Yaşamak sözlük sayfalarında kalmış adınız mı.

En ağır yük yaşamadan varolmaktır.

Her insanın tek bir yaşamı vardır.

Dünyada, sizin koyduğunuz amaç ve anlamdan daha fazlası yoktur.

Doğru, yaşamayı seviyoruz; ona alışmış olduğumuzdan değil ama sevmeye alışmış olduğumuzdan.