Kalbin kendine has nedenleri vardır ki, akıl hiçbir zaman anlayamaz.

Duygular söz konusu olduğunda yüreğin ne diyorsa o ama birşeyler yapacaksan aklın ne diyorsa o...

Kalbi etkileyen, aklın anlamadığı nedenler vardır.

En önemli düşüncelerimiz, duygularımızla çelişenlerdir.

Bir devlet adamının kalbi kafasında olmalıdır.

Olup bitenlere soğuk bir mantıkla bakmaya, yalnız mantıklı, pratik bir hayat sürmeye alışık bir insana böylesine aşırı, çılgınca duygular saçma görünmez mi hiç?

Gündelik deneyimler göstermiştir ki, akıl bir konudan vazgeçse de, yürek yıllar boyu onun için çırpınır durur.

Eğer akıl ve mantığın manası, benim zannettiğim gibi herkeste mevcut olan bir duygudan ibaret ise, insanın yaratılışında hiç akıl ve mantık yok demektir.

Aşk aklın en soylu zaafıdır.

Aklın sesi ancak yürekten geçebiliyorsa duyulabilir.

Sevmek kafa ile düşünmeyle değildir. Sevmek... Sevmektir işte!

Korku, mantığın düşmanıdır.

İnsan kafasız yaşar da, kalpsiz yaşayamaz.

Kin, insana akıllı işler yaptırıyor.(Ulucanlar Merkez Cezaevi, 28 Temmuz '88)

İçin içine sığmadığında, taştığında sen senden bariz, hayat durur kalbinle beraber.

Cehâlet sorunu çözmeye, aklı ikna etmeye değil karıştırmaya, duyguları tatmin etmeye yarar.

Kalbim bende kaldı onda çarpmaz. Aklın bende kaldı onda durmaz Durdum yerimde artık koşmam peşinde. Bittin içimde küller yanmaz biçimde

Felsefe, bilime aykırı hüküm çıkarmaz.

Bir kadın, erkeğin gölgesinde yaşamayacak kadar akıllı; ama o gölgede dinlenmeyi bilecek kadar duygulu olmalı.

Mantığımızın ittiğini tenimiz bağrına basar.