Hepimiz alışkınız güçlüklere acılara. Çile çekmek bizim doğal ortamımız. Elbise gibi giyeriz onu , onunla soluk alırız.

Öldürseydi acı, şimdiye ölmüş olurdum.

Başıma gelen en iyi şey acı çekmeye alışmaya başlamam.

Taşın toprağın ezdiği işçi elleri, erkeklerin ezdiği fahişe derileri, yalanların ezdiği düşkün ruh çeperleri kalın olur.

Acıya dayanma gücü yetinmenin büyüklüğüyle paralel gider, yetinme de bir acıdır çünkü.

Acı çok dağılmış insanın kendini toplama aracıdır, onu matkap gibi kullanıp kişi psikolojik kaya katmanına ulaşır ve o temel üzerinde kendini yeniden kurar.

Keder en hafif zihinleri sallamayı öğretir.

Her gün bir şey daha biter, giderek acı vermez biten şeyler.

Hafif acılar konuşabilir ama, derin acılar dilsizdir.

Tedavi edilemeyen şeylere dayanılmalı.

Sıkıntı ve acı çekmek gerekebilir. Çaba ve sabır, enerji ve dayanıklılık, her insanın geleceğinde etkili olur.

Dayan ve üstele; bu acı, adım adım, senin iyiliğine dönüşecek.

Başım alıp hangi yere gideyim
Gittiğim yerde buldu dert beni
Oturup benimle ibadet kıldı
Yalan söyledi de yüzüme güldü
Yalın kılıç olup üstüme geldi
Çaldı bölük bölük böldü dert beni.

Acı her şeye ağır basıyor. Bazen bir saat daha yaşayamayacağımı düşünüyorum. Bunu görmezden gelmeyi telkin ediyorum kendime.

Dayan ve üstele; bu acı, adım adım, senin iyiliğine dönüşecek.

Hep acıyla doğarız, bizimle büyür, zamanla alışırız; kol bacak sahibi olmak kadar olağanlaşır acı çekmek.

Onu öldürmeyen şey onu daha güçlü yapar.

Acı çekmek, ölmekten daha çok cesaret ister.

Evlerin pencerelerini tamamıyla açabilen tek bir rüzgâr biliyorum: Ortak keder.

Acıyı unut, geride kaldı. Dayanmayı, katlanmayı öğren. Dikkatini acıdan başka bir şeye yönelt. Başkalarını kırmayı bırak, Eğer birini incitirsen, kendini incitmiş olursun. Eğer birine yardım edersen, kendine yardım etmiş olursun. Kendini yargılama, kendini affet.