Kendimi affetmeyi, yargılamayı değil, geçmişten öğrenmeyi öğrenmek zorundaydım. Bana kabul etmenin, dürüst olmanın ve kendimi sevmenin ne kadar hayati olduğunu gösterdiler. Ben de başkalarıyla aynı şeyi yapabilirim.

Çekilen her acının en etkili tesellisi, bizden daha fazla acı çeken insanları düşünmektir.

Farkında mısınız bilmem, kimse kendi acısını bile duymuyor artık.

Başka birisinin başına geldiği sürece her şey eğlencelidir.

Zayıf, çaresiz, dilsiz bir hayvanın ıstırabı dünyanın en acıklı manzaralarından biridir.

Yaralı bir insana ne hissediyorsun diye sormam, yaralı bir insan olurum.

Et yemekten hoşlanmıyorum çünkü; domuzların ve kuzuların nasıl öldürüldüğünü gördüm. Onların acısını gördüm ve yaşadım. Yaklaşan ölümü hissediyorlardı. Dayanamadım, çocuk gibi ağladım. Koşarak bir tepeye çıktım, nefes alamıyordum boğuluyorum sandım. Kuzunun ölümünü yaşadım.

Gerçek kardeşlik paylaşılan acıda başlıyor.

Bir insan acı duyarsa canlıdır. Başkasının acısını duyarsa insandır.

Taşın toprağın ezdiği işçi elleri, erkeklerin ezdiği fahişe derileri, yalanların ezdiği düşkün ruh çeperleri kalın olur.

Acıya dayanma gücü yetinmenin büyüklüğüyle paralel gider, yetinme de bir acıdır çünkü.

Acı çok dağılmış insanın kendini toplama aracıdır, onu matkap gibi kullanıp kişi psikolojik kaya katmanına ulaşır ve o temel üzerinde kendini yeniden kurar.

Kişi kendi mutluluğuna katlanabilmek için, bir başkasının acısını taşıyabilmeli.

Niye çoğu kez, bazılarının zevki, başkalarının gözyaşlarıyla son bulur?

Bir intihar olayı okuyunca, insana buz gibi ter döktüren şey, pencerenin demirlerinde asılı duran narin ceset değil, intihardan hemen önce o kalpte olup biten şeydir.

Tedavi edilemeyen şeylere dayanılmalı.

Acı çekenler ile acı çektirenler aynıdır.

Sıkıntı ve acı çekmek gerekebilir. Çaba ve sabır, enerji ve dayanıklılık, her insanın geleceğinde etkili olur.

Acı çekmeyenler, başkalarının acı çekebileceğini akıllarını bile getirmezler.

Özgür düşünceli bir insan için hayvanların çektiği acı, insanların çektiği acıdan daha katlanılmazdır. Zira ikincisinde, hiç olmazsa, çekilen acı lanetlenir ve neden olan suçlu ilan edilir. Oysa her gün binlerce hayvan en ufak pişmanlık duymadan, hiç lüzumu yokken katledilir. Birisi bundan söz edecek olsa alay edilir. Ve bu affedilemez bir suçtur.