#yalnızlık

Aklı başında bir kimse, dostluk konusunda kendi kendine yetmeli.

Akıllı bir insanın en iyi dostu, kendisidir.

Her insan kendiyle kuşatılmıştır.

Yalnızlık iyidir, insan kafasını dinler.

Yalnızlığımızı korumanın tek yolu, sevdiklerimizden başlayarak herkesi yaralamaktır.

Hakikaten yalnız varlık, insanlar tarafından terk edilmiş olan değil, insanlar arasında acı çekendir.

Gülerseniz, dünya da sizinle birlikte güler, ağlarsanız yalnız ağlarsınız.

Yaşamak mı? Artık gözümde değeri yok. Bir başımayım.

Kişi, öteki insanlardan uzaklaştığı ölçüde hakikate yaklaşır. Günlük yaşam, yalanlardan kurulu yüzeysel bir düzendir.

Kişinin en yakını, yine kendisidir.

O, odasında tek başına oturuyor, çok hafif olduğu için onu unutan kalabalıktan ayrı.

Artık kendimizle konuşmadığımız zaman sona erer. Gerçek düşüncenin sonu ve nihai yalnızlığın başlangıcıdır.

Konuşmak, öğrenmeye yol açar; ama dehanın okulu yalnızlıktır.

Hiçbir zaman tek başıma olduğumdan daha az yalnız olmadım.

Asıl yalnızlık, sadece taklit etmesini isteyen tüm bu nazik insanlar arasında yaşamaktır!

İnsanın insandan başka dayanağı yok. Yalnızlık bile, başka insanların varlığı bilindikçe bir anlama kavuşuyor.

Biliyorsun, bizim her türlü yalnızlığımız Yeni bir dil olacak yarın.

Sanki hiçbir şey uyaramaz içimizdeki sessizliği, ne söz, ne kelime, ne hiçbir sey.

Doğanın bana verdiği bu ödülden çıldırıp yitmemek için iki insan gibi kaldım. Birbiriyle konuşan iki insan.

Bakmayın etrafımda çok insan dolandığına; sırılsıklam yalnızım aslında.

Bana kalbimdesin deme! Bilirsin, kalabalık yerleri sevmem.

Bu aralar ellerim hep üşür benim. Doktor 'kansızlık' der, ben 'sensizlik' derim .

Ne çıkar siz bizi anlamasanız da.

Yalnızım, yalnızsın. Bize kim gülümseyecek?