#öfke

Öfke beslenir beslenmez ölür.

Niye bu kadar değiştim? Niye bir- iki sözcük beni böyle zıvanadan çıkarıyor?

Keşiflerimizin hemen hemen tümünü öfkelerimize, dengesizliğimizin azıtmasına borçluyuz.

Biz, hepimiz dinginliğin anahtarını yitirmiş, artık büyük acının sırlarından başka bir şeye yaramayan öfkelileriz, gözü dönmüşleriz.

Devasa, muazzam, gizemli birçok antik katedralde bulundum. Ama bilinmeyen bir tanrıya bu sunakları yapacağız diye yoksulluktan kırılan onlarca nesil yüzünden, hepsinden bir öfke duygusuyla ayrıldım.

Eğer öfke varsa altında mutlaka acı da vardır.

Öfke, şiddet, ölüm bu uçsuz bucaksız, haşin ülkede çok doğal geliyordu.

Alçak! Puşt! Bi tane vurucam şimdi!

Yalnızca öfkeyle, tiksintiyle dolu değilim, aynı zamanda derin bir kederle yüklüyüm. Ve derin bir utançla.

Yaptığım ilk filmi, savaştan sağ çıktığım için yaptım. Savaşın ortasında yaşayınca, onun hakkında bir şeyler söylemek, bu tecrübeniz hakkında konuşmak istiyorsunuz. Öyle sanıyorum ki yaptığım en iyi filmler de kişisel olanlar. Bütün bu filmler, bir öfkenin sonucu olarak ortaya çıktı çünkü ben bir şeyler hakkında sinirliydim ve bunu bir hikayeyle ortaya koymak istedim.

Herkes kızabilir, bu kolaydır. Ancak doğru insana, doğru ölçüde, doğru zamanda, doğru nedenle ve doğru şekilde kızmak, işte bu kolay değildir.

Sana yapılan bir yanlışın intikamını almak, sana yapılan adaletsizliği gönül rahatlığıyla dile getirme özgürlüğünü ortadan kaldırmaktır.

Eskiden kızdığına şimdi gülüyorsan akıllanmışsın demektir.

Öfke hekimin (bilinç sahibinin) kalbini mahveder. Öfkesine hakim olmayan, aklına da hakim olmaz.

Üç kez öfkelendiği halde sana kötü söz söylemeyen dostu, kaybetme!

Şeytan’ın kadın ve öfkeden daha güçlü bir askeri yoktur.

Kim öfke, tamah, korku ve şehvet halinde nefsine hakim olursa, Allah onun bedenine cehennem ateşini haram kılar.

Üç özellik büyüklüğün mayasıdır: Öfkeyi yenmek, kötülük yapanı affetmek, mal ve canla(insanlara) iyilik yapmak.

Üç kimseyi, ancak üç yerde tanımak mümkün olur; Yumuşak olanı, öfkelendiğinde; yiğidi, savaşta; kardeşi, kendisine muhtaç olunduğunda.

Öfkeye tutunmak, zehri kendin içip ötekinin ölmesini beklemek gibidir.

Öfkeniz yüzünden cezalandırılmayacaksınız, öfkeniz tarafından cezalandırılacaksınız.

Kin taşımak yanan bir kömür parçasını başkasına atmak için eline almak gibidir. Sadece kendini yakarsın.

Hınca hınçla cevap verilirse, hınç ortadan kalkar mı?

Her birimizin içinde savaş verdiğimiz şeytanlar vardır. Bunlar korku, nefret ve öfkedir. Bu şeytanları yenemezseniz, 100 yıllık hayat bir trajediden ibarettir. Yok eğer alt etmeyi başarırsanız, tek günlük bir hayat bile zafer sayılır.