#sebep-sonuç

Suçların geleceğini iyiliklerin geçmişi yapar.

Her bulduğun pullukta sorunu ya da umudu toprakta arama.

Açık deniz yolculuklarında içme suyu kurtlanınca denizciler yanına su yerine alkol almıştı, gemicilerin çoğu o nedenle alkoliktir; bazı şeylerin nedeni sandığımızdan basit olabilir.

Her varlığın ilk yasası, kendini korumak, yaşamaktır. Siz baldıran ekiyor ve başakların olgunlaştığını görmek istiyorsunuz.

Bayım, eğer Scotland Yard polisi bavulunuzda bir ceset bulsaydı, onlara: "dünyada milyonlarca bavul var, birinde ceset bulunması kaçınılmazdı" mı derdiniz? Sanırım yine de onu oraya kim koyduğunu bilmek isteyeceklerdir.

Sığ insanlar şansa inanır. Güçlü insanlar ise "sebep ve sonuç" ilişkisine.

Her eylemin atası düşüncedir.

Dikkatsizlik, pişmanlığın başlangıcıdır.

Biz göremesek de, her şeyin geçerli bir sebebi olduğuna inanıyorum.

İnsanlar sigara içiyor ve neden kanser olduklarına şaşıyor. İnsanlar yaşamları boyunca kızgın yaşıyor ve neden kalp krizi geçirdiğine şaşıyor. İnsanlar acımasızca ve büyük stres altında başkalarıyla rekabete girişiyor ve neden felç geçirdiğine şaşıyor. Açıkça görülmeyen bir şey de, çoğu insan kendisini öldürecek kadar endişeyle yaşıyor.

İnsanlar hayvanları yiyor, aşırı yağ tüketiyor ve neden damarlarının tıkandığına şaşıyor.

Yorgan gitti, kavga bitti.

Belirtmek durumundayız ki yazan olmadan yazımın, ayıran olmadan ayrışmanın vücut bulduğunu bilmemekteyiz; birleşme, hareket ve sükûn da aynı kategoriye tâbidir. Şu halde bu mekanizma tabiatın tamamı için geçerlidir. Çünkü tabiat sürekli birleştirme ve ayrıştırma eylemine tâbidir. Hatta bütünüyle tabiatın birleştirilip âhenkleştirilmesindeki sanat doruk noktasındadır. Bu sebeple tabiat, dış faktör olmaksızın ayrışamamaya ve birleşmemeye en çok lâyık olan bir varlıktır.

Her hastalık bir organik iz mineral eksikliğine kadar izlenebilir.

İnsanlar domino taşları gibidir. Birini devirirsen hepsi düşer.

Fakat bazen ateş yakmak için bir şeylerin yanması gerekir.

Aslında insanlar yaşamaya devam edemedikleri için ölürler.

Aç midenin cezasını yorgun ayaklar çeker.

Doğa kimseyi cezalandırmaz. Yüzme bilmeden suya atla, ister tutkudan, ister çaresizlikten, boğulursun.

Çünkü insanlar her felakete cehaletleri sebebiyle uğramışlar ve hâlâ uğramaktadırlar.

Her sebep birden fazla etki yaratır.

Bilmek; ezberlemek değil, sebep-sonuç arasındaki ilişkiyi kurabilmektir.

Gömleğin ilk düğmesi yanlış iliklenince, diğerleri de yanlış gider.

Her hâdisin hudûsu (sonradan var olanın var olması) için bir sebebe ihtiyaç vardır.