#hayatta kalmak

Düşmana karşı diri kedi, ölmüş aslandan iyidir.

Hayatın ne pahasına olursa olsun yaşamaya değer olduğunu söyleyenler, zaten bir rezillik kitabesi yazmışlardır, çünkü hayatta kalmak için ihanet etmeyecekleri hiçbir neden ve hiç kimse yoktur.

Kamplarda yaşayan bizler gerçek tanıklar değiliz. Bu rahatsız edici düşünceyi, zamanla, ben de dahil hayatta kalanların yazdıklarını okuyarak, kendi yazdıklarımı yıllar sonra yeniden okuduğumda, benimsedim. Bizler, yani hayatta kalanlar, sadece küçük değil, aynı zamanda kuraldışı bir azınlığız. Bizler yalan, beceri ya da şans sayesinde asla dibe vurmamış olanlarız.

Zaman kısalıyor. Ama bu kanserle mücadele edip hayatta kaldığım her gün benim için bir zafer.

Savaşın amacı vatan için ölmek değil.

‎Eğer mutluluktan ölünüyorsa, bu benim başıma gelmeli. Ve eğer ölüme yazgılı bir mutluluk sayesinde hayatta kalınıyorsa, o zaman hayatta kalacağım.

Yaptığım ilk filmi, savaştan sağ çıktığım için yaptım. Savaşın ortasında yaşayınca, onun hakkında bir şeyler söylemek, bu tecrübeniz hakkında konuşmak istiyorsunuz. Öyle sanıyorum ki yaptığım en iyi filmler de kişisel olanlar. Bütün bu filmler, bir öfkenin sonucu olarak ortaya çıktı çünkü ben bir şeyler hakkında sinirliydim ve bunu bir hikayeyle ortaya koymak istedim.

Asla canınıza kıymayın. Çünkü yaşarsanız şansınız açılabilir. Oysa bütün ölüler birbirine benzer.

Onlar bizden, yani hayatta kalanlardan korkuyorlardı.