#insan

İnsanları severim, ama doğayı daha çok severim…

İki dünya arasında hayat bir yıldız gibi parlar
Gece ve yas ufkun sınırında bekler
Kim olduğunu insan ne kadar geç anlar
Kim olabileceğini ne kadar geç çözer.

İnsan sever, yaptığı hayır aradaki mesafenin karesiyle doğru orantılı olan kişidir.

İnsan rüzgârda taşınan bir meşaledir.

Düşünce basamaklarını kateden insan sonunda kendisine döner. Gerçek varlığın kendisi olduğunu keşfeder. Aslında insan Tanrı; Tanrı da insandır.

Herkesin yılda bir kez deha olacağı tutar. Gerçek dehalar ise bunu daha sık yapar.

Her iyi kitap insanın aynasıdır, aynaya bakan bir maymunsa, aynada görünenin havari olması imkansızdır.

Sabır insana mahsustur. Hayvanlarda sabır yoktur. Meleklerin ise sabra ihtiyacı yoktur.

Her insan sözünde birtakım "gizemler" bulunur.

Dünya insanın hiçliğidir.

Hazreti insanın iki cephesi vardır: Bir cephesi Hakk’a nazır, diğer cephesi halka dönüktür!..

Bu kâinat kubbesinin dönüşündeki nizam ve intizam edebdir. Din edebdir! demişler. Ademlikten insan olma şerefine ermiş kişinin kıymeti ve değeri edebi ile ölçülür.

Adem ulvi alemdendir (yani yaratılışı yüksekdir); onu süfli ve alçak sanma!

İnsanı tanımadan Allah tanınmaz. İrfan mektebi yüce insanların, hakikatleri tahsil üniversitesidir. Kalp ne zaman sevgi ile donanırsa, o zaman ismi gönül olur. Sevgi olmazsa, gönül ne işe yarar? Gönül olmazsa, sevgi nereye konur? Gönül sevginin durağıdır.

Kur’an baştan aşağı sevgiyi anlatır. İnsan seviyorsa insandır.

Başkalarının hatalarını görürüz; ancak, kendimizinkiler söz konusu olduğunda kör oluruz.

Yalnızca insan çıplak olarak dünyaya fırlatıldığı günde ağlar ve inler. Hiçbir canlı ondan çok gözyaşına boğulmaz… Hem de yaşamın henüz başlangıcında. O ünlü ilk gülümseme ise her çocukta en erken 40 günden sonra görülür.

Kendi dilini ısırsan zehirlenirsin.

Her insan huzur verir; kimi geldiğinde, kimi gittiğinde.

Kötülük dünyada değil, insanın yüreğindedir. Yüreğini kolla, ölmeden çürüyorsun…

Bütün insanların üç yaşamı vardır: Herkese açık, özel ve gizli olan.

İnsanı sessiz kalmaya zorlayan acı onu bağırmaya zorlayan acısından çok daha ağırdır.

İnsan ne kadar az umarsa yaşamında bir o kadar daha rahattır.

Su gibi kendi çukurunda kuruyabilir insan.