#insan

Parçalanmış insanı bütünleyecek, bozulmuş uygar insanı gene yetkin kılacak güç güzelliktir.

İnsan, duyularının uykusundan uyanınca, kendine gelir, kendini insan olarak görür.

Doğa ancak, bizim ona kısa bir zaman için verdiğimizle etkiliyor, hayran bırakıyor.

Tabiatın çocuğu, yolundan çıkınca, bir çılgın; medeniyetin çocuğu ise bir sefil olur.

İnsanı büyük ya da küçük yapan kendi iradesidir.

Bizler birer görüşten başka neyiz ki?

Kimse öfkeli insan kadar çok yalan söyleyemez.

İnsanlar arasında yaşamak güçtür, susmak çok daha güçtür.

Oysa hayvan olmak için masumiyet gerekir.

Konuşabilen bir hayvan şöyle demiş: “İnsancıllık, en azından biz hayvanların acısını çekmediği bir önyargıdır.”

Her türlü kötülüğü beklerim senden; bu yüzden istiyorum senden iyiliği.

En zalim hayvan insandır.

Hiçbir şey insan kadar yükselemez ve onun kadar da alçalamaz.

İnsan hayal ederken bir Tanrıdır, düşünürken ise bir dilenci.

El yalnızca emeğin organı olmayıp, aynı zamanda emeğin ürünüdür.

İşte biz insanlar birbirimizden korktuğumuz için devletler kuruyoruz. Polisler, askerler, kamuoyu. Ama tüm bunlar neye yarıyor ki?

Bilgisayar insanın özüdür. Bilgisayarda, insan tamamlamasına ulaşır.

İnsan akıbetinin efendisi değildir ve hiçbir zamanda olmayacaktır. İnsanın aklı onu daima bilinmeyen ve öngörülmeyen yeni şeyler öğrenmeye doğru götürecektir.

Sevildim, sevildim, sevildim... Yine de yeterince değil, zira insan asla yeterince sevemez, bir ömür buna yetmez.

Herkes beraberinde taşıdığı bir parmaklığın ardında yaşıyor.

Hayvan bize insandan daha yakın. Parmaklık, burada. Hayvanla yakınlık kurmak, insanla kurmaktan daha kolay.

İnsanlarla kuyruksuz maymunlar arasında ya da kuyruksuz maymunlarla kuyruklu maymunlar arasında keskin sınırlar olduğunu varsayarak yola çıkıyoruz ama aslında uğraştığımız, bilginin denizi üzerlerinden geçtiğinde ayakta durma kabiliyetini yitiren kumdan kaleler. Önce tepelere dönüşüyorlar, git gide daha da düzleşiyorlar ta ki evrim teorisinin bizi her zaman götürdüğü yere varışımıza kadar: Hafif eğimli bir kumsal.

Pek az insan başkalarının deneylerinden yararlanmayı bilecek kadar akıllıdır.

Kötü insanlar, iyi insanları sınamaya yarar!