#hayat mücadelesi

Kasnağından fırlayan kayışa kaptırdın mı kolunu Alişim! ... Gidenler gitti Alişim, boş kaldı ceketin sağ kolu... ... Varsın duvarda asılı kalsın bağlaman beklesin mızrabını. sağ yanın yastık ister Alişim sol yanın sevdiğini. Ama kızlar da,emektar sazın gibi, çifte kol ister saracak!

Bir gün herkes, intihar edemiyor olmanın, intihar etmekten çok daha zor bir şey olduğunu anlayacak.

Esas mesleğim hiçbir titri (unvanı) olmayan, sekizinci planda kalmış işler. Küçük adamların ömürlerini törpüleyen ıvır zıvır işler. Ekseri bu ıvır zıvır işler peşinde koşmak, filimci, sinemacı kovalamak. Beyoğlu'nun ara sokaklarından Cağaloğlu yokuşuna taban tepmek.

Yoksul, her sözcüğü kuşkuyla dinler; attığı her adım, onun düşünce ve duygularına böylece bir görev, bir iş yüklemiş olur.

Bütün ömrüm bir mercimek çorbasına fedadır!

Bazen hayatımı bir bilgisayar oyununa benzetiyorum. Tam doğru kapıyı buldum sanıyorum, tekrar başa dönüyorum.

Dün sabaha karşı kendimle konuştum. Ben hep kendime çıkan bir yokuştum. Yokuşun başında bir düşman vardı. Onu vurmaya gittim ve kendimle vuruştum.

Bir gün her şey yoluna girerse, umarım hala hevesim ve isteğim kalmış olur.

Yaşamak isteyen her insan, uykuda bile uyanık olmak zorundaydı.

Yalnızca kovalananlar, kovalayanlar, meşgul olanlar ve yorulanlar vardır.

Yaşamak zorundayız, dünyanın kaç kere battığının önemi yok.

Topraktan geldi insan, Yine toprağa dönecek İki lokma ekmek için Ömür boyu dövüşecek.