#gülmek

Zorla güldü âmâlar, ağlamak mı ayıp?

Ne kadar güler ise düşman, o kadar ağlatır seni.

Kemal Sunal öyle bir değerdir ki benim gözümde; anası ağlatılan bir milleti güldürmeyi başarmıştır. Bu milletin Kemal Sunal’a bir vefa borcu var.

Birlikte gülündü mü insan rahatlıyordu. Neden insanlar durup gülmüyorlardı?

Böyle içten yalnız çocuklar gülebilir. Bir de deliler.

Acaba, doğduğu günden beri, bir defa olsun, hiçbir şeye güldü mü?

Mutlu olduğumuz için gülmeyiz. güldüğümüz için mutluyuzdur.

Bir soğan insanları ağlatabilir ama asla insanları güldüren bir sebze olmadı.

Gülmek için mutlu olmayı beklemeyin belki de gülmeden ölürsünüz.

Gülmek bir güneştir, insanın yüzünden hüzün ve keder kışını defeder.

Gülmek iki insan arasındaki en yakın mesafedir.

Romantizm üzerine konuşamam çünkü bende o gen hiç yok. Biz gülmeye odaklıyız.

Bazen, sırf ağlamaya yer kalmadığı için gülersiniz.

Ağlamak gülmenin kardeşidir. Ağlamayan gülemez ki.

Bilgelik en kötüyü bile gülerek karşılamaktadır.

Cehennemde zebanileri beklerken de güleceğim, ağladığımı göremeyeceksiniz. Gülüşümün tadını çıkarın.

Böyle bir dünyada insan gülmeye bile cesaret edemiyor artık. Sadece tebessüme imkan var.

Düşünmeye başlayalı beri bir gün sarhoş olmadan gülmedik ki.

Ben hiç gülmedim demem; güldüm. Güldüm ama şöyle içten, candan gülmedim.

Aslında sorarsanız, ben güldürdüm, siz güldünüz sonra ben ağladım siz yine güldünüz.

Ağlamak değil gülmek için sebepler arayın.

Gülemeseydik hepimiz delirirdik.

Gülmek, dünyanın en uygarlaşmış müziğidir.

Gülmek içsel bir koşudur.