Yabancı, yolunun üstünde bana rastlar da, konuşmak istersen, niçin benimle konuşmayasın? Ya da ben niçin seninle konuşmayayım?

Herkesin bir dokunuşa ihtiyacı var.

Bir ilişkinin anahtarı göz göze temastır.

Milyonlarca yıl insan türü hayvanlar gibi yaşadı. Ancak sonra bir şey oldu tüm hayal gücümüzü ortaya çıkaran. Konuşmayı ve dinlemeyi öğrendik. Konuşma fikirlerin iletişimini sağladı, insanlığın birlikte çalışıp imkansız şeyler başarmasını da. İnsan türünün en büyük kazanımları konuşma ile geldi, ve en büyük hataları konuşmamaktan. Böyle olmamalı. En büyük umutlarımız gelecekle birlikte gerçek oluyor. Teknoloji kullanımı ile, imkanlar sınırsız. Sadece konuşuyor olduğumuzdan emin olmamız gerek.

Dünyayı birbirine bağlayan ve insanları birbirinden ayıran tüm yanlış anlamalar.

Her fikirden, her kesimden, her türden ve her kültürden insanın rahatlıkla konuşabileceği biriyim. Lokum misali bir adamım.

İnsanlık tarihinde ilk defa insanların çok daha fazla sayıda insanla zengin bağlantıları sürdürmelerine olanak tanıyan teknolojiye sahibiz.

Ben buradayım sevgili okuyucum, sen neredesin acaba?

Allah ile konuşurken garip hissetmeyin. Asıl hiç kimsenin dinlemediğini sanmanız garip.

Gülmek tüm insanlık ideallerinin varmak istediği en son nokta.

İnsan türlerinin gelişmesi için konuşma derinleşmelidir.

İnsanoğlu lisanı, şikâyet etme dürtüsünü tatmin etmek için icat etti.

İletişim kuramayan insanlar en sonunda savaşır ve dünyayı yok ederler.

Tek kelime etmiyoruz; söyleyecek sözümüz olmadığından değil, gerekmediğinden…

Vazgeçilmez olan tiyatro değil, oldukça farklı bir şey. Seninle benim aramdaki sınırları aşmak için.

İnsan gülebildiği kadar insandır.

Acıları paylaşabilmek için aynı dili konuşmak gerekmez.

Bütün insanlar aynı dilde gülümser.

Olgunluğa erişmemiş yeni yetişmelerle çok konuşma, senli benli olma.

İnsanlık dışında hiçbir şey gülünç değildir.