#farkındalık

Ağzınızdan barış ve şiddetsizlik sözleri çıkarken, ağzınıza acı ve ölümün ürünleri giriyorsa, bunun hakkında düşünmeniz gerekir.

Yıllar önce hukuk fakültesinden bir arkadaşımın hamster'ını sahiplenmiştim. Bir gece hamster hastalandı, ben de acil hizmet veren bir kliniği aradım. Veteriner, acil ziyaretler için asgari ücretin 50 dolar olduğunu söyledi ve bana 3 dolara 'yenisini' alma imkanım varken neden o hamster için bu kadar masraf yapmak istediğimi sordu. Buna rağmen hamsterı o veterinere götürdüm, ama bu olay, hayvanların ekonomik meta statüsünü net biçimde idrak etmemi sağladı.

Hayvanlara karşı ahlaki yükümlülüklerimiz hakkında açıkça düşünmüyoruz.

Şevki seçiniz. Aşkı seçiniz. Ben aşksız insanlar görüyorum. Huzur içinde uyuyorlar, gidiyorlar, gülüyorlar, vitrinlere bakıyorlar, hâlâ büyük büyük pazarlıklar peşindeler. Türkiye’nin içinde bulunduğu felaketi idrak etmiyorlar.

Hiçbir ayna bizi ‘dışarıdan biri’ olarak yansıtamaz, çünkü bizi kendimizin dışına çekebilecek ayna yoktur. Bunu ancak bir başka kişi yapabilir.

Hep insanlardan uzak yaşadım, yalnızlığım arttıkça kendimi daha iyi keşfettim.

Mutsuzluğunun farkında olmayan bunca insanın mutluluğu beni ürpertiyor.

En çok yaşadığımız zaman, çok düşündüğümüz zamandır.

Vicdan azabı değil, bilinç azabı çekiyorum.

Bir gün gelir, yaşamı karşınıza alır, onunla söyleşmeye başlarsınız. Bunun yaşı yoktur. Rimbaud gibi yirmi yaşında da olabilir bu, Dostoyevski gibi altmışında da. Korkmadan, yaşamla yüzleşmek gerekir.

İnsan bir güzelliğin farkına varamıyorsa, o güzelliği hak etmiyor demektir.

Deneyim başka şeylere bakarken kazandığınız şeydir.

Türkiye’de kadınlar seçilme hakkını, pek çok Avrupa ülkesinden 10 yıl önce aldı. İsviçre’nin 10 yıl önündeydiniz. Bunun farkında mısınız?

Ne olduğunu değil, ne olmadığını, ne olacağını değil, ne olmayacağını bilen insan doğru yoldadır.

Kendisini göremeyen ve kendi gerçeğini başkalarından işiten kişi ne kadar da zavallı ve acınasıdır.

Hayat farkına varmadığın sürece bir rüyadan başka bir şey değildir.

Bakarlar, görmezler; duydukları halde işitmezler, ve onlar, anlamazlar.

Önce güneş gibi olmadıkça göz asla güneşi görmedi.

Zeki insanlardaki mutluluk, bildiğim en nadir şey.

Kurtuluş, insanoğlunun acı çekme kapasitesiyle başlamaktadır.

İnsan canı sıkılabilen tek hayvandır.

İnsan zekayla ödüllendirilmiştir. O, kendi kendini bilen bir yaşamdır; kendisinin, diğer insanların, geçmişinin ve gelecekte onu bekleyen olasılıkların farkındadır.

Her insan mutlu olamaz. Çünkü gereğinden fazla özler dünü, hak ettiğinden fazla düşünür yarını ve hiç hak etmediği kadar bilinçsizce yaşar bugünü. Her insan mutlu olamaz. Çünkü gereğinden fazla özler hayatından çıkanları. Hak ettiğinden daha büyük umutla bekler hayatına girecekleri ve asla göremez yanı başındakileri.

Burası ve şimdiki an sonsuzluktur.