#döngü

Hayatta bir son yok. Bir başlangıç da yok. Sadece sonsuz bir yaşam ihtirası var.

Devrimciler devrinden sonra özürcüler devri... Bu milletin talihi bu. Tahterevalli. Bir yukarı ve arkasından hemen bir aşağı!

Bir umut her zaman olmalı Hayat sonbaharda buruşub döküldüğü zaman tekrar başlar.

Azimle çalıştım ve kendimi öğrenmeye zorladım. İyi olduğunu düşündüğün şeyin aslında iyi olmadığını anlıyorsun. Nedenini anlıyorsunuz ve geliştiriyorsunuz. Ve bu sadece sonsuz bir döngü.

Hayat bir ritimdir. Güneşin doğuşu, yeniden doğuşu, nabzın atışı, kalbin kan pompalaması hepsi birer ritimdir. Ritim ahenktir, uyumdur. Ritim olmazsa hareket olmaz, hareket olmazsa zaman olmaz. Zamanın durduğu yerdeyse hayat durur sonsuzluk başlar. Zaman zihindedir; bilinçse sonsuzluktur.

Tüm cehalet bilginin içine doğru kayar ve yeniden cehalete doğru tırmanır.

Hata kavramı var oldukça, insan mutlaka hatanın varlığını besleyecektir.

Bir bir öldürüyoruz içimizdeki katilleri sevgilerle, sonra o sevgileri öldürmek için yeni katiller yaratıyoruz nefretiyle.

Her ayrılış, başka yerdeki bir buluşma demektir. Her buluşma da yeni bir tutsaklıktır.

Tüm varlık Tao'dan gelir, Tao ile uyum içindedir, sonunda, yine hepten Tao'ya dönecektir.

Hayat kısa. Bir tek güldüklerimiz yanımıza kar kalacak.yoksa oku, calış, evlen, cocuk yap, para kazan, para kaybet, yaslan, öl hep aynı.

Başarmak her zaman başarısızlığa uğramaktır. Çünkü kişi bir şeyde başarılı oldukça daha çok başarılı olma gereksinimi doğacaktır.

Şeylerin yaşamları ölümlerinden sadece konvensiyonel olarak ayrılabilir; gerçekte, ölmek yaşamaktır.

Her aşk bir ayrılık gizler, ayrılıklarsa bir merhabanın sıcaklığını taşır kendisinde.

Benim sonum başlangıcımdır –bazıları bunu hep söyler. Ama nedir bunun anlamı? Ve benim öyküm nerede başlar? Denemeye ve düşünmeye çalışmalıyım…