#çocukluk

Kekelediğimiz ilk kelimeler bilgimizin temel taşlarıdır ve dadılarımız ilk mantık öğretmenlerimizdir.

Konuşmayı çok severim. Küçükken hep profesyonel bir konuşmacı olmak isterdim. Bunu anneme söylediğimde bana şu cevabı verirdi: "Harika, sen ileride Amerika Birleşik Devletleri Başkanı olmalısın!"

Dini düşüncelerin başlangıcı, genellikle vahşi milletlerin henüz çocukluk halinde bulunduğu dönemdir.

Allah'a inanmak otomatik bir çocukluk alışkanlığıdır.

Çocukların ne geçmişi, ne geleceği vardır. Şimdiki zamanı yaşar onlar.

`The Velvet Rope` (Kadife Halat) ismiyle bu ayrımı ve bu ayrılmışlığın verdiği hisleri ortaya koymak istedim. Tüm hayatım boyunca, ben bu halatın her iki tarafında da yer aldım. Özellikle çocukluğumda, kendimi çok yalnız, yanlış anlaşılmış ve terkedilmiş hissettim.

Ben, çavdar tarlasında çocukları yakalayan biri olmak isterdim.

İnsan, çocukluk korkularını bir ömür boyunca içinde taşıyor.

Mahallede biriyle kavga ettiğimde annem benim için değil öteki çocuk için endişelenirdi.

Hayatta iki devre vardır. Çocukluk, ihtiyarlık... Yeni doğan çocuk nasıl yürüyemez, söyleyemezse, ihtiyar da yavaş yavaş insani güçlerinden kalır... Yetiştirilmiş evlat işte o zaman bu kocamışa destek olur. Oğullarının, kızlarının kollarında sarsak sarsak yürüyen babaları hiç görmediniz mi?

Çocuklar zamanla her şeye alışırlar.

Kendi başımıza bırakılsaydık çocukluğumuz nasıl olurdu kim bilir!

Ben sadece fazlasıyla ciddiye almıştım, küçükken babamın bana birini üzdüğümde söylediği o sözü. “Kendini karşındakinin yerine koy” ve ilk başlarda bunu o kadar çok yapmıştım ki, bir gün dönüş yolunu yani kendimi bulamadım.

Çocukluk, anlamı bilinmeyen derin acılarla doludur. Bağırsak ağrısı, boğmaca öksürüğü, hayalet korkusu, cehennemi ve şeytanı saymıyorum bile.

Sorun çaresizlik değil, isteksizlik. İsteksiziz, çünkü çocuklukta bize uygulanan ilk şey, içimizdeki isteği öldürmektir.

Okul kilisesinde çocukların bize dağıttıkları, İsa'nın nasıl çocuklara merhamet ettiğini, onlara nasıl güler yüz gösterdiğini belirten o renkli resimler de yalanmış.

Çocuksun daha, ana kucağındaki bebek evini ne kadar tanıyorsa sen de hayatı o kadar tanıyorsun.

Peri masalları, çocuklara, ejderhaların var olduğunu öğretmez. Çocuklar ejderhaların var olduğunu zaten bilirler. Peri masalları, ejderhaların öldürülebildiğini öğretir.

Çocukluğum beni görse ne yaptılar sana böyle diye ağlardı.

Çocukluğunu tam yapmamış insan, kolay kolay tam bir insan olamaz.

Çocuklar gibi olabilse insan!

Geriye bakıp çocukluğumu anımsadığımda, nasıl hayatta kalabildiğime hala şaşarım. Kötü bir çocukluktu; mutlu bir çocukluğun pek kayda değer yanı yoktur zaten.

Çocukların beyni rüzgarlı bir yerde yakılmış muma benzer, ışığı daima kararsızdır.

İnsan her yaşta çocuk gibidir. Başı daima sevgiden bir yastık arar.