Eğitim Felsefesi

ODTÜ'de öğretim üyesi olduğum sıralarda, sınav kâğıtlarını verir ve sınıftan çıkardım:'Kopya çekeceksiniz, ancak sizin ahlaksızlığınız yüzünden, kendi ahlakımı bozamam' derdim. Bana göre sınav kadar eğitimin düşmanı bir kurum yoktur.

Bence okullarda yapılan en büyük yanlış, çocukları korkuyla motive ederek bir şey öğretmeye çalışmaktır. Not alma korkusu, sınıfta kalma korkusu gibi. Bir konuya ilgi duyarak öğrenmek ile, korku ile bir şeyi öğrenmek arasında nükleer bir patlama ile bir kıvılcım kadar fark vardır.

Zeki nice insanlar vardır ki medeni cesaret sahibi olmadıkları için zekaları işe yaramaz. Diğer taraftan, zeka olmaksızın cesarette tehlikelidir: fanatik insan yaratır. Eğitimin amacı zekayı ve cesareti geliştirmektir.

Kendi eğitimini hatırlayan herkes, öğretmenleri hatırlar, yöntemleri ve teknikleri değil. Öğretmen, eğitim sisteminin kalbidir.

Öğrenciler, başarısızlığa mahkum olduklarını önceden garanti eden öğretmenleri nadiren hayal kırıklığına uğratırlar.

Çocuklar tamamen çevrenin yarattığı varlıklar olduğuna göre, iyi bir davranışın ödüllendirilmesi ya da kötü bir davranışın cezalandırılması mantığa aykırıdır.

Eğitim, soğukkanlılığınızı ya da özgüveninizi kaybetmeden her şeyi dinleyebilme yeteneğidir

Sağlam eğitimin sırrı, onu basmakalıp bir sisteme yönlendirerek ona talimat vermek yerine her öğrencinin kendi kendine öğrenmesini sağlamaktır.

Sanat eğitimi, biçim oluşturan düşünme etkinliğidir. Sanat ve eğitim düşünmeye dayanmalıdır.

Bir çocuğun eğitimi, o doğmadan en az yüz yıl önce başlamalıdır.

Eğer öğrenciler eğitimin tarihteki sesini, toplumsal etkilerini ve teknolojinin psikolojik eğilimini duyabilirlerse teknoloji tarafından kullanılan değil onu kullanan kişiler olarak kendilerini yetiştirebilirler.

Çocuğun potansiyelini serbest bırakın, onu dünyaya dönüştüreceksiniz.

Bir eğitimin başarı kriteri, çocuğun ne kadar mutlu olduğudur.

Eğitimde metot değil, insan kişiliği göz önüne alınmalıdır.

Önce duyuların eğitimi, sonra aklın eğitimi.

Çocuk, çalışarak insan olur.

Yaratıcılık için öğretim, kendine güveni, zihin bağımsızlığını ve kendi kendine düşünme kapasitesini teşvik etmeyi amaçlar.

Merak yerine itaate değer veren bir sistem eğitim değildir, bilim hiç değildir.

Eğitim toplumun şimdiki aşaması için değil, o toplumun daha iyi geleceği için olmalıdır.

Eğitim ancak nesiller boyu tatbikatla kusursuz hale gelebilecek bir sanattır.

İnsan disipline boyun eğdirilmelidir.

Çocuklar içinde bulunulan zaman dilimi için değil, fakat gelecekte insanın mümkün gelişmiş durumu için eğitilmelidir.

Eğitim, insanlara bilmediklerini öğretmek değildir. Eğitim, insanlara davranışlarını geliştirmelerini öğretmektir ve bu da en iyi örnek olarak öğretilir.

Kekelediğimiz ilk kelimeler bilgimizin temel taşlarıdır ve dadılarımız ilk mantık öğretmenlerimizdir.