#bekleyiş

Allahım! Bir bekleyiş içinde olanlara beklediklerini nasip et.

Hedefime ulaşmak için daha ne kadar zamana ihtiyacım var?

Bir guguk kuşu söyleniyor zihnimde: "Henüz değil"

Uğursuzluk başladı. Kötü bir şey olacakmış. O zamandan bilirdim ki bizim oraların tanrısı bağışlamaz. Kötü bir şey olacak.

Sıradan başarılar sokakta dikilmekle sağlanır.

Gelir gibi yapıp köşeden 'U' dönüşü yapıyor mutluluk. Bir türlü mutlu olamadık bizde, ama hala U/mutluyuz.

Bir yorgan misali örtündüm yalnızlığı, bu yıl da aşk buraya hiç uğramadı.

Bir selam lütfet, bu ne çok hasret? Gel barışalım artık.

Bütün ümit yarın sabahta.

Dil ateştir, biraz suyla söndürülmesi mümkündür. Tırnaklarını aşındıran, çözemediğin bu kör düğümdür. Üzgünümdür hayli vesselâm. Vuslatım gelmez mihman. Beklerim... Gurbetteyim ne edeyim?

Yara sıcakken acımaz, hemşireceğim. Hele bir kere soğumaya başlasın. Sen bak, seyret o kızcağız nasıl yanıp yakılacak?

Biliyorum, daha gerçekleşmedi düşlerim, şarkılarım söylenmedi, ama Senin çalgının tellerinde geziniyor hepsi, bütün bütüne yokolmadılar.

Kendisi şimdi hiçbir şeydi, kesin bir yok oluş tarafından kutsanmayı sinirli bir biçimde bekleyen, hareketsiz bir hiçlikten başka hiçbir şeydi.

Eğer ölü bir insanın içinden dışarı baksaydın yine de görebilirdin, ama göz kaslarını çalıştıramadığın için odaklayamazdın. Başını veya göz kürelerini çeviremezdin. Bütün yapabileceğin, görüş alanından bir şey geçene kadar beklemek olurdu. Donup kalırdın. Devamlı beklerdin. Berbat bir sahne olurdu.

Bahara inanmışız yakın demektir

Ne kadar uzun zamandır güzel bir şey olmuyor, sevinemiyoruz. Olmayacak bir mucizeyi olacakmış gibi bekliyoruz.

Yanlışlıklar denizine gömüldüğü halde, umutla bekleyebilen insan ne talihlidir.

Yaşam nedir ki? Beklersin, günler geçer, ölüm gelir ve hepsi sona erer.

Annem beni merak etmişse, Pencere kenarında sokağı dinliyordur.

Kırk kapıdan, kapınıza kadar geldim.

Karanlık, acı içerisinde, gelip sarılacak birilerini beklerken, hiç kimsenin sana sarılmaya gelmemesini anlayabilir misin?

Neşesiz yaşam boşuna bir bekleyiş değildir de nedir?

Bildiğimiz tek şey, yarının bugünden daha iyi olmayacağı ve nehir kıyısında, asla gelmeyecek bir gemiyi özlemle beklediğimiz.

Ne yanar kimse bana âteşî dilden özge, Ne açar kimse kapım bâd-ı sabâdan gayrı.