Kaan Erkam

Dönüşüm yok madem. Madem bir adım ötesi ölüm ve madem bu benim yeni rolüm. Ben de adam gibi ölürüm.

Hıdırellez ya; adını yazıp bahçeye gömsem, sabah kahvaltıda seni görsem...

Kimyamı bozuyor seni düşünmek... Gitmeni çok gerektiren şeyleri değil, kaldığında yaşadığımız mutlulukları süzmüş dimağım. Bir çok can sıkıntısını artık unutmuş durumdayım.

Bana ettiğin her küfrün Aslında sevgi sözcüklerinden olduğunu bilmesem, sen de ölürdün.

Bir dudak izi bırakmamışsın ki bardaklarda ömrüm boyunca ucundan öpeceğim.

Yazıp yayınladıklarım değil, yazıp yazıp sildiklerimde saklıydı aslında her şey.

Hani bazen iyi oldu diyorum da dertleşecek kimse yok, o fena.

Aslında öldüğünü anlamayanlardır dünyada kalanlar.

Özlemenin hali hazırdaki nefretle hiçbir ilgisi yok.

Eski sevgili yeni sevgili bulmadan, diğerine rahat yok anlaşılan.

Aslında hep biliyorum; dostum olduğunu söyleyenler benim değil ben onların dostuyum aslında.

Zaman süzer anıları. Aklında kalan; aslında yaşadığındır.

Güvendiğim bütün karlarıma dağ yağdı.

Nerem ağrısa, dedem; “rakı iç geçer” derdi. Bu sefer olmuyor be...

Durdum, düşündüm. Senin, beni tanımadan önceki halini sevmeye karar verdim.

Yargılayan suçludan suçlu. Kural bu mu?

İnsanlar mantıklı bir yalana mantıksız bir gerçekten daha çok inanırlar.

Ben o sakladığın gözyaşını gördüğüm için seni anlıyorum.

Bazen hayatımı bir bilgisayar oyununa benzetiyorum. Tam doğru kapıyı buldum sanıyorum, tekrar başa dönüyorum.

’Ne halin varsa gör’ durağına geldik. İnecek var.

Bana en uzun gece yok. Yaşanmamış gecelerdir asıl uzun olan.

İntiharın bir başka yolu da sessiz kalmaktır. Ülkece intihar etmekteyiz.

Bir kadını değil, onun içinde sakladığı üç yaşındaki kızı sevmek gerek...

Titanik batarken keman çalan müzisyen gibiyiz. Hâlâ sahnedeyiz.