Pişmanlık

Son pişmanlık sabaha varmaz bir karanlık. Nefsinin dişleri kalmamış seni dişlemekten yazık. Belki sana göre ben delirmiş ve sorunluyum; ben senin varmak istediğim o yolun sonuyum.

Bilebileceğinizden veya inanabileceğinizden çok daha fazla üzüntü, pişmanlık ve özür ifade ediyorum.

Aklı maçaya gelen görüntülerde çalmıştınız kalbimi. Kırmıştım annemi dahi. Bir özür vahi, bir ömür fânî. Ödemem zor bu bedeli ve ebedî.

Hayatınızda söyleyebileceğiniz en acı sözleɾ, biɾ daha dünyaya geliɾsem... sözleɾi olacaktıɾ.

Çünkü ne kadar istersem isteyeyim yaşananları geri alamazdım.

Bana en uzun gece yok. Yaşanmamış gecelerdir asıl uzun olan.

Söylediğim yalanlara değil ama gerçeklere pişman olmuşluğum vardır.

Sil baştan yaşama şansım olsaydı eğer, oturup saymazdım eski yanlışlarımı. Kusursuz olmaya çalışmaz, rahat bırakırdım yüreğimi.

Eğer yeniden başlayabilirsem bir milyon mil ötede kendimi saklayacağım bir yol bulacağım...

O zamanlar bilmiyordum. Birini tekrar düzelemeyecek kadar kırabileceğimi.

Mezar taşlarının üzerine dökülen en acı gözyaşlarının nedeni; Söylenmemiş sözler ya da tamamlanmamış işlerdir.

Tanrım bazen beni affet!

Erken yaşta ölmüş biri gibiyim. Tüm yaşantım başka türlü olabilirdi'lerle geçiyor.

Hiçbir pişmanlık, iş işten geçtikten sonra duyulan pişmanlık kadar acı değildir.