Frida Kahlo

Ben sizden de değilim, diğerlerinden de. Ben, ölüme dair yemin etmeyenlerden, tehdit savurmayanlardan, dinini ve ırkını aklının yerine koymayanlardanım. Ben hâlâ şiir okuyanlardanım.

İnsanın ifade edemediği şeyin gücü patlayıcı, hasar verici, kendi kendini yıkıcı bir güçtür. İfade etmek, kurtulmanın başlangıcıdır.

Beni anlamadın demeyeceğim. Beni anladın. Zaten en dayanılmaz acı buydu. Sen beni anladın. Anladığın halde canımı yaktın.

Acılarımı boğmaya çalıştım; ama pislikler yüzmeyi öğrendiler ve şimdi ben, bu hoş ve iyi his tarafından alt edildim.

Sevildim, sevildim, sevildim... Yine de yeterince değil, zira insan asla yeterince sevemez, bir ömür buna yetmez.

Yeryüzünde değişmesi gereken her şeyi değiştirecek güce sahip olduğumuzu düşünüyorduk. Haklıydık da...

Eğer bir kadın seni görmezden gelmeye başladıysa, onu çok fazla incittiğinden emin olabilirsin.

Kendi portremi resmediyorum çünkü çoğunlukla yalnızım, çünkü en iyi tanıdığım insanım.

Rüyaları ya da kâbusları asla resmetmedim. Resmettiklerim benim kendi gerçeklerimdi.

Bir gün her şey yoluna girerse, umarım hala hevesim ve isteğim kalmış olur.

Rüyaları asla resmetmedim. Canlandırdıklarım benim gerçeklerimdi.

Hayatta insanın başına gelebilecek en iyi şey acıya alışıyor olmasıydı.

Çıkış yolunun güzel olacağını ve asla geri dönmeyeceğimi umarım.

Büyüyünce, insanın kendini nasıl yalnız hissettiğini göreceksin.

Ayaklarım, kanatlarım varken size neden ihtiyacım olsun ki?

Acılar geçicidir. Ama her sevinç, en derin sonsuzluğa uzanır.

Başıma gelen en iyi şey acı çekmeye alışmaya başlamam.

Her şey sözcüklere vermek istediğin anlama göre değişir.

Kötü günümde yanımda olmadığın zaman vazgeçtim.

İçimde kırk kadın, Kırkı da yabancı. Kırkı da öteki.

Sakinliğimi çalanlar beni deli olmakla suçluyor.

Tek bir şey için ağlanmaz, birikmiştir...

Ben acının ve devrimin kadınıyım.