Düşünce, tamamen, zihni oluşturan bir insan eylemidiir.

İnsan düşünmeye başladığında artık etrafa körü körüne saldırmaz.

Her duygunun kendi düşüncesi vardır, buradan her düşüncenin de bir duygusu olacağı fikrini çıkarmayın ama, duygusuz çok düşünce vardır dünyada!

Sessiz insanlar en gürültülü zihinlere sahiptir.

Düşünceler olmasaydı, insan yalnız olurdu.

Akıl bir düşünce demetidir. Düşünceler düşünen var olduğu için yükselir. Düşünen egodur. Ego arandığı takdirde otomatik olarak yol açılacaktır.

Bir adam, gün boyunca düşündüklerinin toplamıdır.

Son tahlilde hiçbir şey, kendi zihnimiz kadar kutsal değildir.

Hiçbir şey yapmadan da yorulabiliyor insan, düşündükleri ağır geliyor mesela.

Hayal gücü, insan bilincinin birincil armağanıdır.

Düşünce, düşüncenin düşüncesidir.

İnsan son sığınağını akılda bulacaktır.

Düşünmeyen insanlar uyurgezerlere benzer.

Biliyor musun ben kimim?! ben senin aklınım aklın anlıyor musun!.. bak şimdi de gidiyorum işte gidiyorum!.

Düşünce her an değişir, hissedilir biçimde süreklidir ve kendinden bağımsız nesnelere değiniyor gibidir.

İnsanların, kafalarından geçen her şeyin bilincinde olmadıkları üzerinde ortak bir görüş var.

Ne söylediğimi duyana kadar ne düşündüğümü nasıl bilebilirim?

İnsan sadece düşünebilen değil, fakat aynı zamanda düşünmesinin farkında olandır.

Hangi yargı daha doğru görünüyor: 1)Bir beynim var. 2)Ben bir beyinim.

Zihniniz, bir günde sayısız düşünce üreten verimli bir düşünce fabrikasıdır.