Yaşama aşinalığının pusu, varoluşumuzun büyüleyiciliğini gizler.

Yaşıyor ama bilmiyor yaşadığını.

Yaşamak çok nadir rastlanan bir şeydir. Çoğu insan sadece var olur.

Neden buradayız bilmiyorum, ama eğlenmemiz için olmadığı kesin.

Aslında öldüğünü anlamayanlardır dünyada kalanlar.

Canlı bir varlık olmaktan başka şeyin önemi yoktu.

Hayata bir anlam yüklemek için yaşarken, sonuna gelindiğinde hayatın kendisinin bir anlam olduğunu anlayacağız...

Terk-i diyâr eylesem olmaz, kalsam her şey sabrımı zorlar; ne yapacağımı bilemedim... Hadi diyelim her şeyden caysam, varlık benden caymaz haspam, ne yapmalıyım bilemedim.

Zâten inancımız olmasa, vâr olmanın anlamı anlamsızlıktan başka bir anlama gelir miydi?

Kimler önüne geçebilir zamanın akışının? Cümlelerimin noktalarına kaç zamanda ulaşırım?

Hayat kısa insanoğlu! Kesildikçe biten otlar gibi yeşermeyeceksin bir daha.

üstüne düşünmezseniz, size kabul ettirilen önyargıların hamalı olarak yaşarsınız.

Ey kara günlü seher gibi agardı sakalun
Haberün yok kefenün boynuna takdı ecelün.

İnsanın istediği şeyi isteyemeyeceğini fark etmesi ne kadar sürer? Cenneti görmek için cehennemde yaşamalısın.

Ölmek bir şey değil, yaşamamak korkunç.

Doğmak ve ölmek kolaydı. Zor olan hayatın kendisiydi.

Eğer hayatın anlamı olsaydı, onda anlam aranmazdı.

Yaşam, kendi yokluğunun ideolojisine dönüşmüştür.

Yanlış hayat doğru yaşanmaz.

Yaşam, sonunda mağlup olacakların zafer dolu yürüyüşüdür.