Öncelikle evrenin küresel olduğunu gözlemlemeliyiz.

Artan mesafe ile bilgimiz kaybolur ve hızla kaybolur. Sonunda, loş sınıra ulaşıyoruz - teleskoplarımızın en üst sınırları. Orada, gölgeleri ölçüyoruz ve neredeyse daha önemli olan yer işaretleri için hayalet ölçüm hataları arasında arama yapıyoruz. Arama devam edecek. Ampirik kaynaklar tükenene kadar, rüya gibi spekülasyon alanlarına geçmemiz gerekmiyor.

Büyük spiraller, muazzam radyal hızları ve duyarsız uygun hareketleri ile görünüşe göre Güneş sistemimizin dışında yatıyor.

Benim sermayem çift el artı çift göz... Karamsardan varan harbi doğru söz, acılarımsa köz.

Ne iş mi yaparım..? Yolculuk ederim. Göğe bakarım..

Bilimin asıl amacı yeni kanıtlar bulmak değil, bunlarla ilgili yeni düşünce biçimleri keşfetmektir.

Bilim meraktır, bir şeyleri keşfeder ve nedenini sorar.

Dünya benzeri bir gezegen bulmak bir olasılık değil bir zaman meselesi.

Her bilimin temelinde, evreni düzenleyen ve yönetenler kadar sabit ve değiştirilemez ilkelere dayanan bir sistem vardır. İnsanoğlu bu ilkeleri yapamaz, sadece keşfeder.

Ya bilim tek tek keşif ve icatların birikmesiyle gelişmiyorsa?

Bilimsel çalışmalarda, gerçeğin ötesine geçmeyi reddedenler nadiren gerçeğe ulaşırlar.

Biz hiçbir şeyin milyonda birini bile bilmiyoruz.

Ayaklarınıza değil, gökyüzüne bakın. Gördüğünüz şeylerin mantığını anlamaya çalışın. Evren’in neden var olduğunu düşünün. Meraklı olun.

Hayat sadece iki şey için güzeldir. Matematiği keşfetme ve öğretme.

Uzay İstasyonu büyülü bir yer ve inanılmaz bir bilim tesisi.

Merak, yüce ve cömert beyinlerde, ilk ve son tutkudur.

Bilimde derinde olan hiçbir şey yoktur, bilimdeki her şey yüzeydedir.

Bilim asla değişmez, sadece şartlar değişir.

İlgi çekici soruların her çeşidi bilime ait bir bilgi alanından gelmektedir.

Bilim, hayal gücüne ne kadar borçlu olduğunu bilmez.