İçin içine sığmadığında, taştığında sen senden bariz, hayat durur kalbinle beraber.

Herkes bir şey aldı götürdü benden
Kimi umutlarımı
Kimi inançlarımı
Kimi en güzel duygularımı
Sen başkalarına benzeme sakın
Hep böyle kal, hep cana yakın
Hep böyle kal, hep böyle kal, Hep bana yakın..

Böyle gecenin hayır umulur mu seherinde?

Çok büyük zorluklarla karşılaşsanda karamsarlığa kapılma,sonunda her şey iyiye dönecektir. Ayrıca işin başında hiç kimse tam istediğini yapamaz.

Kalp boşaldıkça kese dolar.

Sabır... Üstünde kara bulutlar olan bir grilikti sabır. Umuduysa sarıya boyuyordum; tıpkı sabahları birkaç saat görebildiğimiz güneş gibi. Hemen gökte yükselip evin ardından gözden kayboluyor ve sonsuz bir maviliği seyretmek zorunda bırakıyordu bizi.

Belki de fırtınalı çağıran direkler, anda, rüzgârla gelecek ölümü bekler, o zaman ne yelken, ne ümit... Ama sen yine kalbim, gemicilerin şarkılarını dinle.

Duygular söz konusu olduğunda yüreğin ne diyorsa o ama birşeyler yapacaksan aklın ne diyorsa o...

İçin içine sığmadığında, taştığında sen senden bariz, hayat durur kalbinle beraber.

Şiir, dilin sınırlarını aşarak insanların kalbine dokunur.

Âşıklara haber vermek isterim: Kalbin tüm meseleleri yalnız kalpte halledilir, çünkü bir hissin hakkından ancak başka bir his gelir. Ümitsiz bir aşkın panzehiri ise nefrettir.

Kararmasın yeter ki; sol memenin altındaki cevahir!

İnsanların kanatları yok, insanların kanatları yüreklerinde.

Istırap denen şey bu, kalbin işte bu sıkılışı, ellerindeki bu soğuk nem olacak! Acaba çok sürer mi?

İnsan zihni çok fazla gerçeğe dayanabilir, ancak çok fazla aralıksız kasvetli olamaz.

Kalp herkeste var; Yürek başka bir şey.

Sevgi, insana zarar veren bir hatadır; işbirlikçisi, yani umutsa tehlikeli bir yanılsama.

Belki çok güzel bir zekaya sahip olmak hoş bir şeydir; ama daha büyük bir hediye güzel bir kalbi keşfetmektir.

Sevgiye ve tutkuya açık bir kalp kadar dünyada değerli bir şey yoktur.

Aklın sesi ancak yürekten geçebiliyorsa duyulabilir.