#fakirlik

Hangi Müslüman ülkesine baksan; fakirlik, kaos, işkence, zulüm, kin, nefret ve cahillik almış başını gidiyor. Ve liderleri de saraylarda yaşıyor..

Bana öyle geliyor ki, fakir olduğunu bilen, bunu da söyleyen bir insanda, özel bir duygu, böbürlenme gibi bir şey vardır.

Araplar fakirliğin terörü değil, terörün fakirliği doğurduğunu anlamaya başladılar. Onlar kendi hatalarının kurbanlarıdır.

Ülkeler bakkal dükkânı gibi batmaz! Ülkeler züccaciye dükkânı gibi kapısına “zararına satışlar“ yazmaz! Ama halkları fakirleşir, orta direk çöker, alım gücü düşer. Bunların olması, ülkelerin batmasına eşdeğerdir.

Kurnazlık ile akıl aynı şey değildir. Kurnaz olmayı akıllı olmak sananlar eninde sonunda, büyük hayal kırıklığına uğrarlar. Az gelişmiş ülkelerde de kurnazlık, akıllılık zannedilir, o yüzden de o ülkeler “fakir“ kalmaya, “sefil“ kalmaya mahkumdurlar.

Eğer bir ülkenin yöneticileri yönetimde iken daha da zenginleşiyorlarsa, o ülkenin halkı fakir kalmaya mahkumdur.

Ne kadar da fakirdir sabrı olmayanlar.

Keşke zenginler, fakirlerden bir şeyler öğrenebilseydi.

Kimse arkasında bir şey bırakmayacak kadar fakir ölmez.

Kalp boşaldıkça kese dolar.

Fakirlik, insanın sözde dostlarını uzaklaştırır.

Herhangi bir ülkede işlenmemiş topraklar ve işsiz fakirler varsa, mülkiyet yasalarının tabii hakkı ihlal edecek kadar yayılmış olduğu besbellidir.

Zenginlerin zevkleri fakirlerin gözyaşları ile satın alınır.

Eğer ay’da bir fakir varsa biz oraya da gideceğiz

Barış, sadece sessizce oturup hiçbir şey yapmadan sağlanamaz. Barış bundan çok daha fazlasıdır. Tabii ekonomiyi işin içinden çıkaramayız. İnsanlar fakirse, evleri ve yiyecekleri yoksa barıştan söz edemeyiz. Barış, dengeyi sağlamanın esaslarından biridir.

Zengine verilir, daha çok zenginleşsin diye. Fakirin ise elindeki bile alınır.

Zengin olmak gönül biriktirmektir, yıkmakla sadece fakirleşirsiniz.

Çok az şeye sahip olan insan değil, asıl çok şeyin özlemini çeken insan fakirdir.

Fakir insan, bazı şeylerden mahrumdur. Cimri ise her şeyden mahrumdur.

Bu bağımsızlık sadece zenginler için; fakirler sinekler gibi birbirlerini öldürüyor.

Bir gün fakirler, zenginler dışında yemekten başka hiçbir şey kalmayacak.

Aşağıda olan düşmekten korkmaz.

Zenginler, yiyeceklerine fakirler kadar değer vermezdi.

Çok az şeye sahip olan insan değil, çok şeyin özlemini çeken insan fakirdir.