Uykusuz gecelerin getirdiği çocuklar Her zaman mavi değil bu gökyüzü bu deniz Buruşmuş çarşafların üzerinde size acı bir dünya hazırlıyor anneniz Kapanmış kapılardan geri dönüp çaresiz Hayatın rüzgârında savrulup durursunuz İnsanlığın kuruş kuruş satıldığı bu devirde doğmayın ne olursunuz...!!!?

Her şey beni üzüyor, üzmek için birleşmiş!

Ya her şeyim ya hiçim,
Sorma dünyam ne biçim,
Bir kördüğüm ki içim,
Çözdükçe dolaşıyor.

Neden bu kadar karamsarsın? Sen neden değilsin? çevrene bakmıyor musun hiç?

Bu dünyayı tıpkı dünyaya geldiğimizde onu bulduğumuz gibi aptal ve kötü bir biçimde terk edeceğiz.

Doğduğumda beni vurmalıydılar, şimdi bu kasırganın içinde takıldım.

Dünyada hiçbir şey üzülmeye değmez.

Ölümün karşısında, ne yapsak, muvaffak olmuş bir aktörden farkımız olmayacak!

Baka kalırım giden geminin ardından; Atamam kendimi denize, dünya güzel; Serde erkeklik var, ağlayamam.

Hayatımızın dokunduğu üzüntüler her yerde, ışıldayan bir neşe neşeyle geçip gidecek.

Yasak, ceza, kaçış, mazlumiyet, gurbet, kimsesizlik, çaresizlik ve kahrolası bir kader: Maceramın özeti budur.

Ne kadar uzun zamandır güzel bir şey olmuyor, sevinemiyoruz. Olmayacak bir mucizeyi olacakmış gibi bekliyoruz.

Bu beşikten mezara kadar fakirlerin çoğu. İster üretsin ister tüketsin, var olsun ya da sadece bitki örtüsü olsun, her zaman son kan damlasına susamış açgözlü vampirlerle çevrilidir.

İsyan bir ümit çığlığıdır. Ölü isyan etmez.

Hayatımızın, kanunun erişemediği ne derin sefaletleri var...

İnsan hayatın zorunlulukları, ümitsizlikleri, yorum kabul etmez müthiş gerçekleri içinde düşkün, ağlamaklı, çaresiz kaldığı zamanlarda dünyayı, ömrü anlayacak kadar kültürü,muhakeme gücü varsa her şeyi küçümseyen bir gözle görmeye çare arayan bir filozof kesilir.

Pek az süren büyük zevkleri, büyük lezzetleri, daha büyük acılar izliyor.

Hayatın girdiğimiz her iki devresinde bir lâhza huzur aramak ne abes bir ümittir. Biçare hayvan, sahibinin azabından kurtuldu. Lâkin insanların işkencesinden kaçamadı.İnsan, insanın canavarlığından nereye iltica edebiliyor ki bu emniyetli yeri o aciz mahluk keşfedebilirsin.

Hayat ya aldanma, ya aldatma ... işte bu dalavereden ibaret.

Ölüm, kokuşup çürümek ise doğum onun başlangıcı olan bir yaradır.