Yaşama karşı çocuklaşırken ilerler yaşım.

Zaman bir uyuşturucudur. Fazlası sizi öldürür.

Yine kırk yaş yine kır saç, yollarla duraklar değişmiyor.

İnsan vücudu bir kere yenilen tek ordudur.

Geçmiş zaman karanlık, yarınlar beyaz.

Elbet bir gün başı dönecek dünyanın dönmekten. Ağzının suyuna batmışlar için henüz saat erken. "Ben bir ağacım yeşermekte dallarım ya" derken, yere düşen yapraklar ayrılmakta gövdemden.

Acı bedende yaşanan bir müzikaldir.

Ömür, tutuşturulmuş bir ot gibidir.

Zaman, sessiz bir testeredir.

Gövde sürekli yaşlanır, ölüme hazırlanır. Bu noktada hiçbir zaman kuramı erteleme öneremez. Ölüm ve zaman daima bir yardımlaşma içindedir. Zaman yavaştan alırken, ölüm çarçabuk bitirir işini.

En yavaş yaşlanma yaşlılarda görülür.

Zaman, sessiz bir testeredir.

Beden bir tapınaktır.

Ben yalnızca bir makineyim. Becerikli, sabırlı, hissiz bir makine. Bir taraftan gelecek zamanı emer, diğer taraftan geçmiş zamanı dışarı salarım.

Yaşarken çok önemli görünen bazı şeyler zamanla un ufak dağılıp gidiyor. Başlangıçta fazla önem vermediği bazı şeyler ise yüce dağlar gibi yükselip göz kamaştırıyor. Yaşlanmanın böyle bir faydası var: Gözleriniz zayıflasa da, hayata tepeden kuş bakışı bakmayı öğreniyorsunuz.

Var olan en sağlam zırh insan vücududur. İçindekileri en iyi saklayan kasa odur.

Zaman, evcilleştirilmiş bir yırtıcı hayvan gibiydi.

Ey ölüm, yaşlı kaptan, zaman geldi! Hadi demir alalım.

Dikkatli bir şekilde gözlemlenirse, yaşlılık bedenden ziyade ruhları bozar.

Gençlik ilkbahar gibidir, yaşlılık ise kışa benzer, öyle bir kış ki, arkasından bahar gelmez.