Akıp giden bir bataklığın içindeyiz hepimiz ama yıldızlara bakıyor bazılarımız.

Açılan her kapı bir başka kapıyı kapatır hep.

Karabulutlar üstümüze çökse de bir anda paramparça dağılacaklar. Bulutlar geldikleri gibi giderler oysa güneş hep vardır.

Neden bu kadar karamsarsın? Sen neden değilsin? çevrene bakmıyor musun hiç?

İyimser, uçurtmasının ne kadar yükseğe uçacağını hoş bir şekilde düşünür; kötümser, uçurtmasının ne zaman düşeceğini üzülerek merak eder.

İyimser için tüm kapıların kolları ve menteşeleri vardır; karamsar için, tüm kapıların kilitleri ve mandalları vardır.

İyimser, sonsuz olasılıklar yarımadasında yaşar; kötümser, sürekli kararsızlık adasında mahsur kalır.

Gerçek iyimserlik olumsuzları görür ama olumluyu vurgular.

Kötümser, belayı ödünç alır; iyimserler cesaret veriyor.

Senin hayatın, başkalarının hayatını iyi hale getirerek daha iyi hale gelecektir.

Yüzünüzü hep güneşe dönük tutun ki gölge hep arkanıza düşsün.

Ben hep ileriye ve geleceğe bakarım, ömrümün geri kalanı orada saklıdır.

Kimse senin dalgalarla nasıl boğuştuğuna bakmaz. Gemiyi limana getirip getirmediğine bakar.

Ben olumsuz şeylere hiç yokmuş gibi bakarım. Hep olumlu şeyler üzerinde yaşadığım için olumsuzluklar beni etkileyemez.

Pozitif kişinin dünyasında, çırpılıp yağda pişirilmiş yumurtanın etkileyici yanı, ne tarafa çevrilirse çevrilsin sarı rengin baki kalmasıdır. Varoluşçunun dünyasında çırpılıp tavada pişirilmiş yumurtanın ümitsiz yanı, ne tarafa çevrilirse çevrilsin çırpılmış olmasıdır.

Mantıksal sonuçlar, aptalların korkulukları ve bilge adamların işaretçileridir.

Arkamıza dönüp baktığımızda gördüğümüz tüm bu iyiye gidişe rağmen hangi mantıkla bundan sonraki gidişin kötüye olacağını öngörüyoruz?

Kötümserlere ve sürekli kaygılı olanlara ne kadar aptal olduklarını söylemek istiyorum.

Ayakkabısı varsa zengindir, kolu bacağı varsa sağlıklıdır derim ve sokağa baktığımda gülen insanlar varsa dünya iyiye gidiyor derim

Dünyada herkes layık olduğunu bulur.