İyimser, uçurtmasının ne kadar yükseğe uçacağını hoş bir şekilde düşünür; kötümser, uçurtmasının ne zaman düşeceğini üzülerek merak eder.

Kötümser, belayı ödünç alır; iyimserler cesaret veriyor.

Arkamıza dönüp baktığımızda gördüğümüz tüm bu iyiye gidişe rağmen hangi mantıkla bundan sonraki gidişin kötüye olacağını öngörüyoruz?

Kötümserlere ve sürekli kaygılı olanlara ne kadar aptal olduklarını söylemek istiyorum.

İnsanlar tanıdım, olayları hep iyi tarafından okumaya meyilli; insanlar tanıdım, olayları hep bir sonmuş gibi yorumlayan. Belki de mutluluk geni diye bir şey var ve bazı insanlar da onunla doğuyorlar.

İyimser olup yanılmayı, kötümser olup haklı olmaya tercih ederim.

İyimserlik gerçekleri beklemez. Beklentilerle ilgilenir. Kötümserlik zaman kaybıdır.

İyimser için tüm kapıların kolları ve menteşeleri vardır; karamsar için, tüm kapıların kilitleri ve mandalları vardır.

Gerçek iyimserlik olumsuzları görür ama olumluyu vurgular.

Yüzünüzü hep güneşe dönük tutun ki gölge hep arkanıza düşsün.

Ben olumsuz şeylere hiç yokmuş gibi bakarım. Hep olumlu şeyler üzerinde yaşadığım için olumsuzluklar beni etkileyemez.

Pozitif kişinin dünyasında, çırpılıp yağda pişirilmiş yumurtanın etkileyici yanı, ne tarafa çevrilirse çevrilsin sarı rengin baki kalmasıdır. Varoluşçunun dünyasında çırpılıp tavada pişirilmiş yumurtanın ümitsiz yanı, ne tarafa çevrilirse çevrilsin çırpılmış olmasıdır.

Ayakkabısı varsa zengindir, kolu bacağı varsa sağlıklıdır derim ve sokağa baktığımda gülen insanlar varsa dünya iyiye gidiyor derim

İyimserlik bir hastalıktır.

Sonu iyi biten her şey iyidir.

Benim dünyamda, her şey olanaklıdır ve her şey görecelidir.

Bir kişinin olumlu bir bakış açısına sahip olması gerektiğine inanıyorum.

Şu andaki biçimi bakımından bu dünya mümkün olan tek dünya değildir.

Güneşsiz gün yok bizim için

Akıp giden bir bataklığın içindeyiz hepimiz ama yıldızlara bakıyor bazılarımız.