İnanmasan da geçer sayılı zaman, nöbet vaktin dolacak aslan. Sabrın tadı ki acı da olsa tatlıdır ya meyvan.

Zaman bazen öylesine hızlı bazen de solucan misali sürünerek geçer. Fakat insan, zamanın nasıl geçtiğini anlamadığı zamanlarda kendini iyi hisseder.

İnsanı zaman kadar terbiye eden şey yoktur.

Allah âşıkları, sabrı gülbeşeker gibi tatlı tatlı emer, hazmeder. Ve bilirler ki, gökteki ayın hilalden dolunaya varması için zaman gerekir.

İnsan bir şey yapmaya hep geç kalırdı.

Kötü insanlar, iyi insanları sınamaya yarar!

O zaman düşün neydin dün, nesin bugün? O vakit anlarsın yarın da olacaksın ancak bu kadar.

Hedefime ulaşmak için daha ne kadar zamana ihtiyacım var?

Bir insanın gerçekten test edilmesi, onun kendisi için hazırladığı rolü ne kadar iyi oynadığı ile değil kaderin ona belirlediği rolü ne kadar iyi oynadığı ile olur.

Bir guguk kuşu söyleniyor zihnimde: "Henüz değil"

Her şey beklemesini bilen kişiye kendiliğinden gelir.

Bütün zamanların en güçlü savaşçısı şu ikisidir: Zaman ve sabır.

Her şey için zaman vardır.

Her üstün yavaş kurulmuştur.

Cennetteki sonsuz yaşama ya da cehennemin kaynar yağlarında geçen ebediyete kıyasla, altmış yıl nedir ki?

An, zamanın ve ebediyetin birbirini dokundukları bir belirsizlik.

Günün ne kadar muhteşem olduğunu görmek için akşama kadar beklemek gerekiyor.

Öfkenin en iyi ilacı geciktirmektir.

Zaman, gerçeği ifşa eder.

Yalan çok çabuk herkese ulaşır doğru ise yavaş ama tam zamanında yetişir.