Bir kimse bir başkasını mutlu kılamaz fakat bir kimse bir başkasını mutsuz kılabilir. Dünya üzerinde mutluluktan çok mutsuzluk olmasının temel sebebi budur.

Herkesin bir mutsuzluk ve ona eşdeğer bir mutluluk kapasitesi vardır.

Hiç kimse mutlu değildir; en iyi ihtimalle şanslıdır.

Fakat mutluluklar hiçbir zaman yaşamın büyük kısmını dolduracak kadar çoğalıp devam ettirilemez...

Sonunda mutlu olabilmek için her zaman bulunduğunuz yerden başka bir yere mi gitmeye çalışıyorsunuz? Gerçek şu ki, tüm mutsuzluklar şimdiki zamanın inkarından kaynaklanır.

Hayatımızdaki zorluklar hiç bir zaman bitmeyecektir. En iyisi bu gerçeği kabullenip, içinde bulunduğunuz şartlarda mutlu olmaya karar vermektir.

Hayatın adil olmadığı gerçeğini kabullenmezseniz hiçbir zaman mutlu ve huzurlu olamazsınız.

Neden mutsuzsun? dedi. Mutsuz değil, beceriksizim dedim. Sizin gibi, mutlu olduğumu sanmayı beceremiyorum. Hepsi bu.

Cebinizde, çantanızda bir kitap taşımak; özellikle mutsuzluk zamanlarınızca cebinizde, çantanızda sizi mutlu edecek bir öteki dünya taşımak demektir.

Mutluluğa asla inanmam.

Mutsuz aşk yoktur: sahip olmadığımıza sahibizdir yalnız. Mutlu aşk yoktur: sahip olduğumuza sahip değilizdir artık.

Mutlu olmam gerekirdi, ama değildim.

Mutluluğu elinizde tuttukça, daima küçük görünür. Ancak bir kere gittiğinde ne kadar büyük ve değerli olduğunu anlamaya başlayacaksınız.

Dünyadaki tüm mutsuz insanlar arasında en mutsuzları, yapmak istedikleri bir şeyi bulamayanlardır. İşini iyi yapanlara gerçek mutluluk gelir, ardından ferahlatıcı bir dinlenme dönemi gelir.

Bütün mutlu aileler birbirlerine benzerler, her mutsuz ailenin ise kendine özgü bir mutsuzluğu vardır.

Aslında, bazen yaşam, ölüm pahasına öğrenilir; mutluluk, mutsuzluk pahasına öğrenilir.

İnsanın en mutsuz olduğu an, en mutlu anının yıkıldığı andır.

Mutsuzken insan her şeyi sorgular; mutluyken, hiçbir şeyi sorgulamaz..

Önemli değil mutluluğum ya da mutsuzluğum benim. Ben ozanım...

Hiç bir şey beklemeyene ne mutlu! Çünkü o asla hayal kırıklığına uğramayacak.