Yarın: Umutların, kestirimlerin, beklentilerin iskambil piramidi!

Her umut, içinden kumru yerine yılan çıkabilecek bir yumurtadır.

Nihayet gece sona erip sabah oluyor. Bir sonraki karanlığa kadar zaman var.

Şafağın ne zaman geleceğini bilmemek.

Gün ola devran döne. Umut yetişe.

Sen gel bizi yeni vakitlere çıkar.

Hiç ummadığın yerde, nâgâh açılır perde, derman erişir derde.

Böyle gecenin hayır umulur mu seherinde?

Gecenin en karanlık anı şafak sökmeden az öncedir...

Sabır... Üstünde kara bulutlar olan bir grilikti sabır. Umuduysa sarıya boyuyordum; tıpkı sabahları birkaç saat görebildiğimiz güneş gibi. Hemen gökte yükselip evin ardından gözden kayboluyor ve sonsuz bir maviliği seyretmek zorunda bırakıyordu bizi.

İşte ben hep böyle garip mahzun, Bir şey beklermişcesine yaşıyorum…

İlle de güzel şeyler bekliyorsan, bak, güzel bir gerçek söyleyeyim sana. Her yeşilliğin mutlaka çiçeği olması gerektiğini düşündüm.

Paranoya çemberini geceler tamamlar sabahlar kırar, gecenin tamamladığı çemberi kıramayan bir sabah olursa, o gün paranoid paranoyasını uygular

Gece içimde hiçbir şey kalmadığı için sabah ölecek gibi kalkarım.

Allah her insana sabah uyanmak için bir neden vermiştir.

Gece vakti bir mum güneşten daha parlak olur.

Umutla yolculuk etmek, gidilecek yere varmaktan çok daha güzeldir.

Hayallerimizin gerçek olacağı günler gelecektir.

Unutmayın: olabilir de, olmayabilir de...

Gelecek, umut pırıltısıyla çağırıyordu.