İnanmasan da geçer sayılı zaman, nöbet vaktin dolacak aslan. Sabrın tadı ki acı da olsa tatlıdır ya meyvan.

Gerçek mü'minin yüreği yanar, gözünden yaş da gelir ama asla dilinden isyan sözcükleri dökülmez.

Tedavi edilemeyen şeylere dayanılmalı.

Sıkıntı ve acı çekmek gerekebilir. Çaba ve sabır, enerji ve dayanıklılık, her insanın geleceğinde etkili olur.

Dayan ve üstele; bu acı, adım adım, senin iyiliğine dönüşecek.

Kulak ver dinle Her acının sonunda açık bir pencere vardır, Aydınlık bir pencere.

Dayan ve üstele; bu acı, adım adım, senin iyiliğine dönüşecek.

Neden ben?" diye sordum Tanrıya. Bir şey söylemedi.

Burada, vahşi haksızlıklar karşısında kalbi paramparça olan biri yatıyor... (Mezartaşından)

Kapanacak yara sevinecek insan

Bu şehri kurşunlamak istiyorum, yüreğimde bıçak yarası var, her tarafım heykel oldu acıdan, cebimde ne ekmek ne de yol parası var.

Ne kadar zavallılar, sabrına sahip değillerdi? Hangi yara iyileşti, ama dereceye kadar?

Yapmak istemediğim bir şeyin yapmak istemediğim bir zamanda zorla yaptırılması, eskiden beri sabrımı taşırır.

Unutmayın: Halk uzun süre sabredebilir ama her şeyin bir sonu vardır. Zincirlerinden kurtulmak isteyen halk kitleleri bir gün kendini kaybedebilir. İşin bu noktaya varmasına izin vermeyin.

Acıların gün ışığına çıkarıldığı yerde eninde sonunda doğruluk hüküm sürecektir.

Tek bir şey için ağlanmaz, birikmiştir...

Sabrın erdem olmaktan çıkmasının ötesinde bir sınır var.

Zaman, bütün yaraları iyileştirir.

Alsam da başımı yürüsem kavgalara, Karanlıkları takmadan iplemeden, Aydınlıkları beklemeden, Korkunun o cüzzamlı iniltilerini, Hiç mi hiç dinlemeden, Şöyle zindanlara vursam kendimi, Kahrın ve sabrın yüreğini görsem, Diner mi içimdeki sancılar.

Bu sabır çatlayacak bilirsin, Sel olup taşacak çekilen acılar, Bir gün Ya yeniden başlayacak o yağmur, Ya da dinecek bütün sancılar.