Haksızlık yapmak, haksızlığa uğramaktan daha acıdır.

Haksızlığa karşı çıkmak gerekliydi.

Doğuda ölen her çocuğun, annenin çığlığını İrlandalı bir turistin yumruğu kadar duyurmayan Medyanın vicdanına tükürmek haktır.

Emeği tanımamak da onu sömürmektir.

Et yemekten hoşlanmıyorum çünkü; domuzların ve kuzuların nasıl öldürüldüğünü gördüm. Onların acısını gördüm ve yaşadım. Yaklaşan ölümü hissediyorlardı. Dayanamadım, çocuk gibi ağladım. Koşarak bir tepeye çıktım, nefes alamıyordum boğuluyorum sandım. Kuzunun ölümünü yaşadım.

Bir insan acı duyarsa canlıdır. Başkasının acısını duyarsa insandır.

Hukukun ezdiği insanların iktidardan başka umudu yoktur. Kanunlar onların düşmanıysa, kanunların düşmanı olurlar.

Haksızlığa uğramak, haksızlık yapmaktan iyidir.

Niye çoğu kez, bazılarının zevki, başkalarının gözyaşlarıyla son bulur?

Bir gün fakirler, zenginler dışında yemekten başka hiçbir şey kalmayacak.

Haksızlık ve adaletsizlik insan tabiatında derinden derine kök salmıştır.

Yıllarca haksızlıklara ve acılara maruz kalan masum kimselerin katılaşan benlikleri birer intikam savaşçısı olmazlar.

Özgür düşünceli bir insan için hayvanların çektiği acı, insanların çektiği acıdan daha katlanılmazdır. Zira ikincisinde, hiç olmazsa, çekilen acı lanetlenir ve neden olan suçlu ilan edilir. Oysa her gün binlerce hayvan en ufak pişmanlık duymadan, hiç lüzumu yokken katledilir. Birisi bundan söz edecek olsa alay edilir. Ve bu affedilemez bir suçtur.

Adaletsizliğe karşı beslenen öfke orman yangını gibidir, jenerasyonlar değişse de herkese sirayet eder.

İnsan gözü kusursuz bir cihazdır. Küçük bir çabayla en büyük adaletsizliği bile görmezden gelebilir.

Ne var ki, çoğalan acının da bir taşma ânı vardır.

Kimsesizin toprağına sahip çıkmak yeter artık... Garibin tek göz evini zorla yıkmam yeter artık... Elin batmış al kanlara, Yeter kıydığın canlara.

Günün birinde her şeyin yoluna girecek olması, o zamana kadar gerçekleşmiş olan onca kötü şeyi kabullenmemizi sağlayamaz.

Neden ben?" diye sordum Tanrıya. Bir şey söylemedi.

Her şeyden bol bol varken niye açım? Her yerde bunca akıl varken niye aptal ve cahilim ben? Zengin- yoksul ayrımı yapmaksızın tüm insanları seven, koruyan Tanrı hani nerede? Evet, soruyor, soruyor ve sürdürdüğü hayata başkaldırıyor.