Sonunda mutlu olabilmek için her zaman bulunduğunuz yerden başka bir yere mi gitmeye çalışıyorsunuz? Gerçek şu ki, tüm mutsuzluklar şimdiki zamanın inkarından kaynaklanır.

Huzur içeriden gelir; onu dışarıda arama.

Halimiz gerçekten mutluluk verici olsaydı, kendimizi onun hakkında düşünmekten alıkoyma gereği duymazdık.

Tasanın etrafında gezgin olmuş insanlar. Kısacık molalarda tanıdılar mutluluk denen kelimeyi.

Mükemmel mutluluk, mutluluk için çabalamanın yokluğudur.

Olmuyordu. Huzurunu yaşadığı günde bulamayan insana kurtuluş yoktu.

Ben huzur bulmak, güvende ve gözlerden uzak olmak için nereye olsa giderim.

Boşuna arama bulamayacaksın. Bulduklarında gizli bütün aradıkların...

Anlamayanlar için dilimi, Değersizler için kendimi yormadığım günden beri mutluyum.

Sahip olduğum şeylere sevinerek, sahip olamadıklarıma ise hiç üzülmeyerek. Mutluluğu başka yerde değil, kendi yüreğinizde arayın. Huzurun kaynağı dışımızda değil içimizdedir.

Bir kimse bir başkasını mutlu kılamaz fakat bir kimse bir başkasını mutsuz kılabilir. Dünya üzerinde mutluluktan çok mutsuzluk olmasının temel sebebi budur.

Dünyada kaygısız, huzurla, sevinçle yaşamaktan daha büyük zenginlik olabilir mi?

Huzur arar fakat tabi ki bulamazlar, kendileri huzursuzluğun ta kendisidir çünkü.

Huzur sabitlikte, heyecan değişimde, mutluluk küçüklükte, büyüklük aşkta vardır.

Herkesin bir mutsuzluk ve ona eşdeğer bir mutluluk kapasitesi vardır.

Huzuru tanıyorsanız, o zaman başarılısınızdır; kanaat etmeyi biliyorsanız, o zaman zenginsiniz.

Yoksa mutluluk yaşlılığın başladığı yere mi gizlenmiş?

Karşılaştırma eylemi mutluluğun terki ve memnuniyetsizliğin başlangıcıdır.

Çoğu insan mutluluğun peşinden öyle canhıraş koşuyor ki birden onu geride bırakıveriyor.

Mutlu bir yaşam, kendi doğasıyla uyum içinde olan bir yaşamdır…