Başarı, insanın isteğini elde etmesi, mutluluk ise, elde ettiğini istemesidir.

Bir şey arzu etmek, mutlu olmamak demektir.

En yüksek saadete erenler bile, başka arzular peşinde deli gibi koşarlar.

Başarı istediğini elde ediyor; Mutluluk elde ettiğini istemektir.

Her arzu edilenin elde edilmesi iyi değildir.

Çünkü öyle değil mi, yeryüzünde hiçbir şey, istediğini ele geçirmek kadar hayal kırıcı değildir.

Yoksun arzularından bahçe yapsan, tohumuna suyunu serpeler misin?

Dünyada ne ikbal ne servet dileriz, Hattâ ne de ukbâda saadet dileriz. Aşkın gül açan bülbül öten vaktinde Yaranla tarab yâr ile vuslat dileriz.

Gerçek ihtiyaçlar olmadan, gerçek hazlar olmaz.

Hakiki bir ihtiyacın olmadığı yerde hakiki bir hazzın var olması söz konusu olamaz.

Haz içinde kalmak değil genel bir tatmin içinde olmak önemlidir.

Bedenin sınırları arzunun sınırlarından dardır.

Erişmek istediğin o pis mutluluğu gör işte.

Tüm istekler ihtiyaçtan, dolayısıyla yoksunluktan, dolayısıyla ıstıraptan doğar.

Her şeyden evvel hiçbir insan mutlu değildir; bütün hayatı boyunca hayali bir mutluluk peşinde koşup durur, onu nadiren ele geçirir ve ele geçirse bile, geçirmesiyle birlikte bir yanılsamadan, bir düş kırıklığından başka bir şey kalmayacaktır geride; ve kural olarak sonunda bütün umutları suya düşecek ve limana bir enkaz halinde girecektir.

Beraberinde getirdikleri umutlar ve korkularla akın akın gelen arzulara teslim olduğumuz sürece... Kalıcı mutluluğa ya da huzura hiçbir zaman kavuşamayız.

Eğer hiçbir şey istemiyorsanız nasıl mutsuz olabilirsiniz?

Mutluluk insanın sevdiği işi yapması değil yaptığı işi sevmesidir.

İstedikleriniz yerine elinizdekilere odaklandiginizda, arzularinizin bir cogunu zaten elde etmiş oldugunuzu görürsünüz.

Çok az şeye sahip olan insan değil, çok şeyin özlemini çeken insan fakirdir.