Paranoya büyük resmi kaybedip küçük resmi büyük olanın yerine koymaktan kaynaklanır.

Farklı zihinler için aynı dünya bir cehennem ve bir cennettir.

Şöhret bir büyüteçtir. Herşeyi olduğundan büyük gösterir.

Şizofreni aklın algıya yetmediği durumdur.

Nesnelerin aslı öyle değildir, sese ve renge çevirmek, onları anlamak için bizim yaptığımız işlemdir, her canlı öyle yapmak zorunda değil, nesneyi elektromanyetik radyasyona çevirerek "gören" yılan var mesela.

İnsanda zaman kavramının oluşması için etrafında bazı şeylerin düzenli olarak tekrar etmesi gerekir.

Oysa zaman değişkendir. Bir saat her zaman bir saat sürmez. Uyuyamadığınızda, görebileceklerinizden korktuğunuz için başınızı çevirip bakamıyorsanız saatler uzar. Zaman keskin dişlerini beyninize geçirir. (Doktor Uyku)

Herşey biz ona nasıl bakarsak bize öyle görünür.

Dış dünya ve zihnimde olup bitenler arasında uçurumlar olabiliyor.

Zihnin her yanılsaması veya dolaşmasına delilik denmesi gerektiğini söylemiyorum.

Sadece zihnimizin kabul edebileceği şeyleri alabiliriz.

Ne zaman öfkemize saplanıp kalsak, "ufak şeyleri" kafamızda kurup, gerçekten "büyük mesele" haline getiririz.

Hayatta görmek istediğimizi görürüz.

Duyularına kendilerini gösteren şeylere bağlı olarak insanların zihni gelişir.

rüzgâr üşüyen için soğuk, üşümeyen için soğuk değildir.

Cisimleri gördüğüm gibi değil, düşündüğüm gibi boyarım.

Ben o dili anlamadıkça, "anlam" diye bir şey yoktur.

Her şey sadece algılandığı haliyle mevcuttur.

Dünya bir gök kuşağı, zihin bir prizma ve varlık ise beyaz bir ışındır.

Yeni fikirlerle karşılaşan bir beyin asla eski haline dönemez.