Ölmekten korkmayan ne acı çekebilirler?

Korkunun kendisi dışında hiçbir şey korkunç değildir.

Bu dünyada insanların korktuğu tek şey öğrenmekti. Acıyı, susuzluğu ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor, bu yüzden daha rahat döşeklere, daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara sığınıyorlardı. Dünyaya olan kayıtsızlıkları bazen o kerteye varıyordu ki, kendilerine altın ve gümüşten, zevk ve sefadan, lezzet ve şehvetten bir alem kurup, keder ve ızdırap fikirlerinin kafalarına girmesine izin vermiyorlardı.

Herkes hırslı davranırken korkun. Herkes korkak davranırken hırslı olun!

Cesaret, korkmamaktır. ("Le courage, c'est de ne pas avoir peur.")

Tüm korkularından sıyrıl ve büyük bir güvenle yürü!

Korku kimseyi ölümden kurtarmaz.

Korkmak utanç verici bir şey.

Bir hayaleti öldürmek bir gerçeği öldürmekten çok daha zordur.

Ölmek bir şey değil, yaşamamak korkunç.

Ülkede bu korku duvarını önce aydınım diyenlerin aşması gerek.

Değişim korkusunun ve fiziksel acının hissedildiği yer aynı. Sosyal ya da duygusal acı aynen fiziksel acı gibi gerçek ve yoğun hissediliyor.

Ölümle burun buruna gelince, korkak insanlar bile çok kez aslan kesilirler.

Bazıları kaçmaktan korktuğu için cesur zannedilir.

Korku, nefret ve şüphe zihninizi daraltır.

Korkunun olmadığı yerde cesaret olmaz.

Bir kere yenilin, aksi halde yenilmek korkusu sizi zayıf tutar.

En cesur kişiler bile, ani şeylerden korkarlar.

Oysa zaman değişkendir. Bir saat her zaman bir saat sürmez. Uyuyamadığınızda, görebileceklerinizden korktuğunuz için başınızı çevirip bakamıyorsanız saatler uzar. Zaman keskin dişlerini beyninize geçirir. (Doktor Uyku)

Eğer istediğin olmazsa acı çekersin, eğer istemediğin bir şey olursa yine acı çekersin, hatta istediğin şey tam olarak olsa da yine acı çekersin çünkü onu kaybetme riskin vardır. Zihin böyle belalı bir şeydir. Değişimden özgür olmak ister. Hayatın koşullarından ve ölümden özgür. Fakat değişim hayatın kanunudur ve ne kadar dirensen de bu gerçeği değiştiremezsin.