Bütün kaygılarından kurtulmak istiyorsan, korktuğun şeyin başına geldiğini düşün.

Gördüklerini görmekten korkma.

Erkekler düşünmekten, yeryüzündeki her şeyden daha fazla; harap olmaktan hatta ölmekten bile daha fazla korkar.

Hayat ne kadar da korkunçtu.

Yaşamdan kaçarak huzur bulamazsın.

İyileşme sürecinin en kötü yanı anılarla baş başa kalmak.

Yalın bir gerçek şuydu ki, Ölüm nereden geçecek olsa insanlar önünden çekiliyorlardı.

Sorun şu ki gözlerini kapatabilirsin ama aklını başından alamazsın.

Bu saçmaydı. Sırf dileyerek bir şeyleri unutamazdınız.

Korku, nefret ve şüphe zihninizi daraltır.

Nesnelerin aslı öyle değildir, sese ve renge çevirmek, onları anlamak için bizim yaptığımız işlemdir, her canlı öyle yapmak zorunda değil, nesneyi elektromanyetik radyasyona çevirerek "gören" yılan var mesela.

Hezeyan, kaygan ve belirsiz dünyaya dayanamayan birinin yaptığı sabitleme işlemidir.

Oysa zaman değişkendir. Bir saat her zaman bir saat sürmez. Uyuyamadığınızda, görebileceklerinizden korktuğunuz için başınızı çevirip bakamıyorsanız saatler uzar. Zaman keskin dişlerini beyninize geçirir. (Doktor Uyku)

Herkesin maskesini çıkarıp atmak zorunda kalacağı bir gece yarısı vakti gelir.

Korkularından Kaçma, Onlara Doğru Koş.

Endişenizle yüzleşin ve onu bir yanılsama olarak görün. Ona güç ve hayat vermedikçe var olamaz.

Sadece zihnimizin kabul edebileceği şeyleri alabiliriz.

Korkuyu anlamak korkuyu tedavi eder.

Korku büyük bir yüktür.

Aklımızı yaşadığımız ana verebilirsek, içimizden korkuyu atabiliriz.