Bazen; susarak ettiğimiz laflar, Konuşarak harcadığımız sözlerden daha çok şey anlatır.

İnsanlar nasıl konuşulması gerektiğinin dersini alırlar; ama en büyük bilgi, nasıl ve ne zaman susulması gerektiğini bilmektir.

Sessizliği bilmeyenlerin sesini dinlemezler.

İnsan, önemli olanın ne olduğunu bir kez bildi mi gevezelikten vazgeçer.

Az konuşmaktan nadiren, çok konuşmaktan ise çoğunlukla pişman oluruz.

Bir duygu, anlaşılmıyorsa, duygu değildir zaten.

Konuşmanın beceremediğini saf masumluğun susması başarır çoğu kez.

Tüm insanlar aynı sözleri kullanır ama birbirlerini anlamazlar.

Konuştuğun zaman sadece bildiklerini tekrar edersin; ama dinlersen, yeni şeyler öğrenebilirsin.

İnsanlara anlattığım şeylerin, insanların işine geldiği gibi anladığını öğrendiğim günden beri; susuyorum.

Çok fazla bilgi verenden bilgi alınmaz.

En önemli şeyler en zor söylenir, çünkü kelimeler anlamını eksiltir.

Bazen sesini duyurmak için, susman gerekir.

Kısa bir söz, çoğu kez fazlaca bilgelik içerir.

Bazı şeyler var ki söylenmiyor, biz seninle sözleri susarak aştık.

Bilgeliğin temeli boş şeylerden hoşlanmamaktır.

Kullanmasını bilen için yaşam uzundur.

Ölmeden önce yiğitliğin ne denli boş olduğunu öğrenmeyen kahraman olmaz.

Her çocuk bir bakıma bir dahi ve her dahi bir bakıma bir çocuktur.

Akıllı olan, sohbet sırasında ne hakkında konuştuğundan ziyade kiminle konuştuğunu düşünerek hareket edecektir. Bunu yaptığı takdirde sonradan pişman olacağı hiçbir şey söylemeyeceğinden emindir.