Dinlemeyi severim. İnsanları dikkatle dinleyerek çok şey öğrendim. Çoğu insan karşısındakini hiç dinlemez.

İki kulağımız ve bir ağzımız var, bu yüzden söylediklerimizden fazlasını dinlemeliyiz.

Çok dinlememiz ve az konuşmamız için iki kulağımız ve bir dilimiz vardır.

İnsanlar nasıl konuşulması gerektiğinin dersini alırlar; ama en büyük bilgi, nasıl ve ne zaman susulması gerektiğini bilmektir.

Dünyanın yarısı söyleyecek birşeyi olan ama söyleyemeyen, öteki yarısı da söyleyecek birşeyi olmayan ama durmadan konuşan insanlardan oluşur.

Zeki adamlar söyleyecek bir şeyleri olduğu için konuşurlar. Aptallar, konuşmaları gerektiği için.

Bilge insanlar konuşurlar çünkü söyleyecek bir şeyleri vardır. Aptal insanlar konuşurlar çünkü bir şey söylemek zorundadırlar.

Konuşmak yalnız bildirmek, öğretmek değil, bir fikir alıp vermedir.

Konuşmak ihtiyaç olabilir fakat susmak bir sanattır.

İnsanlar nasıl konuşulması gerektiğinin dersini alırlar; ama en büyük bilgi, nasıl ve ne zaman susulması gerektiğini bilmektir.

Konuşmaya değer insanlarla konuşmazsan insanları, konuşmaya değmez insanlarla konuşursan kelimeleri yitirirsin. Sen öyle biri ol ki ne insanları, ne de kelimeleri yitir.

Bizlere görmemiz için iki göz, işitmemiz için de iki kulak veren doğa, konuşmamız için sadece bir tek dil verilmiştir.

Konuşmak ihtiyaç olabilir ama susmak bir sanattır.

Az konuşmaktan nadiren, çok konuşmaktan ise çoğunlukla pişman oluruz.

Dinlemesini Bilen, Anlamayı Da Bilmeli.

Akıllı insan, kendini dinleyen ve anlayan kişilerle konuşur.

Az konuşmak daima iyi şeydir; fakat derli toplu olmak şartıyla.

Cesaret ayağa kalkıp konuşabilmek olduğu gibi; cesaret aynı zamanda oturup dinlemesini de bilmektir.

Dinleyebilmemiz için önce susmalıyız. Öğrenmeden önce dinlemeliyiz. Hazırlanmadan önce öğrenmeliyiz. Hizmet etmeden önce hazırlanmalıyız. Önderlik edebilmek için önce hizmet etmeliyiz.

Konuşmadan önce dinle.