Az konuşmak daima iyi şeydir; fakat derli toplu olmak şartıyla.

İnsanlar nasıl konuşulması gerektiğinin dersini alırlar; ama en büyük bilgi, nasıl ve ne zaman susulması gerektiğini bilmektir.

Konuştuğun zaman sadece bildiklerini tekrar edersin; ama dinlersen, yeni şeyler öğrenebilirsin.

"Ne söyleyeyim?" diye düşünmek, "Niçin söyledim?" diye düşünmekten hayırlıdır.

Dünyanın yarısı söyleyecek birşeyi olan ama söyleyemeyen, öteki yarısı da söyleyecek birşeyi olmayan ama durmadan konuşan insanlardan oluşur.

Konuşmadığım için değil, konuştuğum için pişman olurum.

Zeki adamlar söyleyecek bir şeyleri olduğu için konuşurlar. Aptallar, konuşmaları gerektiği için.

Bilge insanlar konuşurlar çünkü söyleyecek bir şeyleri vardır. Aptal insanlar konuşurlar çünkü bir şey söylemek zorundadırlar.

Konuşmak ihtiyaç olabilir fakat susmak bir sanattır.

İnsanlar nasıl konuşulması gerektiğinin dersini alırlar; ama en büyük bilgi, nasıl ve ne zaman susulması gerektiğini bilmektir.

Sözler de tıpkı meyveler gibi henüz olmadan yenildiğinden hazımsızlık yapar. Eğer olgunluğu geçirmiş ve çürümeye başlamışlarsa, zehirlenirsin. Sadece, doğru zamandan sindirildiğinde, sağlıklıdır.

Doğru şartlarda söylenen söz gümüş takımlar arasında, altın elmalara benzer .

Konuşmak ihtiyaç olabilir ama susmak bir sanattır.

Az konuşmaktan nadiren, çok konuşmaktan ise çoğunlukla pişman oluruz.

Bilgeler sadece bildiklerini söylerler.

Ahmağın kalbi ağzındadır, hikmet sahibi olan kimsenin ağzıysa kalbindedir.

İki kulağımız ve bir ağzımız var, bu yüzden söylediklerimizden fazlasını dinlemeliyiz.

Ne söylediğini, kime söylediğini ve ne zaman söylediğini unutma.

Çok dinlememiz ve az konuşmamız için iki kulağımız ve bir dilimiz vardır.

Barış getiren tek kelime; binlerce boş sözcükten daha iyidir.