Kızmak veya gücenebilmek için mutlaka biraz anlamak lazımdır.

Anladığım sözlerindeki öfkedir, sözlerin değil.

İnsan bir başkasının sesini ne kadar duyabilir içinde?

İnsanlar onlara ne söylediğinizi unutabilirler. İnsanlar onlara ne yaptığınızı da unutabilirler. Ama insanlar, onlara kendilerini nasıl hissettirdiğinizi asla unutmazlar.

Giderek kusursuzlaşan araçlar da bu bilgi aktarımına katkıda bulunuyor, ama duyguların aktarımı?

Sözcüklerin gücünü anlamadan insanların gücünü anlayamazsınız.

Her insan sözünde birtakım "gizemler" bulunur.

Bazı sözler çok basit görünüyordu ama yaşamın bütün felaketlerini iceriyorlardı. Anlatmak ve anlamak, bunlar insanı özetleyen iki fiildi. Biri aksadı mı öteki hemen toplallıyordu.

Kin, insana akıllı işler yaptırıyor.(Ulucanlar Merkez Cezaevi, 28 Temmuz '88)

Beni ancak bir âmâ gördü, göremeden anladı neler hissettiğimi. Dertsize zevâl olmaz. Bana ancak dilsiz anlattı dili olanın dile getiremediklerini. Teşbihte kusur olmaz.

Bana öyle geliyor ki, fakir olduğunu bilen, bunu da söyleyen bir insanda, özel bir duygu, böbürlenme gibi bir şey vardır.

Her gözyaşının ayrı bir anlamı vardı. Her damlanın hangi zamanda, hangi mekânda, hangi kişiyle paylaşıldığı önemliydi. Gözyaşları ne kadar çok şeye tercümanlık yapıyordu! Damladığı, süzüldüğü, aktığı veya kana dönüştüğü zaman, hep ayrı manaları vardı. Gözyaşları gizli duyguları açığa vuran mektuplar gibiydi.

Nasıl oluyor da insan, yaşamına onca güzellik katmış birini günün birinde bu kadar anlamsız bulabiliyor.

Bir insan bir insanı ya üç dakikada tanır, ya hiç dakikada.

Eğer isterse bir insan size sesiyle de sarılabilir...

Sevmek insanın en büyük acısıdır.

Son kadeh içilmiş, Son söz edilmişti. bir düşünce sardı hepsini.. Bir hatıra, Bir hırs, Bir kıskançlık, Bir yanıltı, Bir kardeşlik, Bir yanlışlık, Bir kin, Bir ümid, Bir şey.. İnsana ait.

İnsan kendinden de kaçamazdı ya. Yerini değiştirirsin, duygularını değiştiremezsin.

Sustu. Konuşmak gereksizdi. Bundan sonra kimseye ondan söz etmeyecekti. Biliyordu; anlamazlardı.

İnsan en çok sevmesi ve sevilmesi engellendiği zaman nefret eder.