Seni benim kadar kimse sevmedi, sevmez. Yalnız kalmanın alemi yok. İçip içip abartmayalım.

Hayatta mutlu olmak yalnız aranılan insanı bulmakla değil, aranılan insan olmakla mümkündür.

Eğer sevilmek istiyorsan, sevilmeye değer ol.

Ben insanları sevmiyorum - pek. Yani bu türden. Ve kural olarak benden hiç hoşlanmıyorlar. Belki ikincisi birincisini açıklıyor.

Eğer sevilmek istiyorsan, sevilmeye değer ol.

Sevilmek her şey değildir, değerimizin bilinmesi gerekir ki bunu da ancak bize benzeyen biri yapabilir.

Her gelene şu soruyu sorun. Bana yalnızlıktan daha mı iyi geleceksin? Yoksa bana yalnızlığın güzelliğini mi hatırlatacaksın?

Biz, insanları kendi değerleri için değil, bizde buldukları değerlerden dolayı severiz.

İnsan gibi sevenlerin Kazandığı tek şey yalnızlıktır.

Birisi beni olduğum gibi severse, sonunda kendime bakmaya cesaret edebiIirim, beIki.

Garip ama gerçek. Bize değer verenleri ağlatır, vermeyenler için ağlarız. Bizim için hiç ağlamayacaklara değer veririz.

Sevilmeyen bir insan her yerde ve her şeyde yalnızdır.

Sevgi insanı birliğe, bencillik yalnızlığa götürür.

Aşık olmak yalnızlıktan usanmaktır.

Sevgi insanlarda etken bir güçtür; kişiyi öbür insanlardan ayıran, duvarları yıkan, onu öbür insanlarla birleştiren bir güç. Sevgi, insanın ayrılık yalnızlık gibi duygularını yenmesine yardım eder. Ve kendi olarak kalmasını, bütünlüğünü yitirmemesini sağlar.

Bir insan başka birine ne verir? Kendisinden verir; sahip olduğu en değerli şeyden, 'yaşamından' verir.

Eğer sevgi bir çiçekse, saygı onu koruyan saksıdır. Çiçek solmaya başlamışsa dikkat edin saksı mutlaka çatlamıştır.

Yalnızlığımızı korumanın tek yolu, sevdiklerimizden başlayarak herkesi yaralamaktır.

Kendinden nefret eden biri bir başkasını sevebilir mi?

Bir insanın ne denli sevildiği en çok ayrılık anında belli olur.