Yaşadıklarınızın ustası, yaşamakta olduklarınızın kalfası, yasayacaklarınızın çırağısınız.

Davranışlarından utanıp, sıkılma; hayatın tümü bir denemedir.

Bilinçle kavradığımız ve yaptığımız şeylerin, bireysel gelişimimizle hiçbir ilgisi olmayan gizli kalmış duygusal izlenimlere kıyasla hayatımız üzerindeki etkisi ne kadar az.

Evlerden dışarıya adım atar atmaz, biri güler, diğeriyse ağlardı.

Tüm insanlığın ortak deneyimi, sorunlara meydan okumaktır.

Serçeler gibidir insanlar, ilelebet uçmaz düşer.

Her şey güllük gülistanlık olacak olsaydı gerçekten imtihan olmazdı. Gelişigüzel doğar, büyür, ölürdük.

Ben sürekli kazık yedim, artık kazığı çok iyi biliyorum. Ama insanı geliştiren şeyler de o kazıklar maalesef. Köteği yedikçe insanın derisi güçleniyor. Kabuk bağlayan yara daha kuvvetlenirmiş. Mesela bir yerinizi kanatın orası kabuk bağladıktan sonra daha sertleşirmiş yani deriniz. Aynen o misal ben de arkadaşlarımı tanıya tanıya hayatı tanıdım.

Bütün hislerimizi yumruk kadar kalbimize sığdırıyoruz.

Dünyadaki en büyük mutluluk, bu dünyanın şahidi olmaktı. Yaşanılanlar, görülenler ve öğrenilenler ne kadar acı olursa olsun, macera insanoğlu için büyük bir nimetti. Çünkü dünyadaki en büyük mutluluk, bu dünyanın şahidi olmaktı.

Bir gün bir alışveriş merkezinden kovulmuştum, ancak o günden beri kaç yuvaya davet edildiğimi tahmin edemezsiniz. Sizce hangisi daha önemli?

İnsanlık ancak bugünkü “insanı” aştığı zaman “insan” olabilecek.

Tanıdığım ve tanımadığım dostlar, yurttaşlarım, tüm dünyanın insanları! Az sonra güçlü bir Sovyet füzesi beni uzayın derinliklerine taşıyacak. Size söylemek isterim ki, şu anda tüm hayatım tek bir an gibi gözlerimin önünde.

Dürüst başarısızlıktan değerli deneyimler gelebilir.

Hayatın macerası öğrenmektir.

Dünyadaki herkes bir zamanlar çocuktu.

İnsana ölüm kadar acı da gereklidir.

Ben hayattan yanayım, ölümden değil..

Anlamadan yaşanıyor da yaşamadan anlaşılmıyor.

Hayatı bu kılığa sokmak, insanlara da tanrılara da yakışmaz.