Konuştuğun zaman sadece bildiklerini tekrar edersin; ama dinlersen, yeni şeyler öğrenebilirsin.

Çok dinlememiz ve az konuşmamız için iki kulağımız ve bir dilimiz vardır.

İnsanlar nasıl konuşulması gerektiğinin dersini alırlar; ama en büyük bilgi, nasıl ve ne zaman susulması gerektiğini bilmektir.

Dünyanın yarısı söyleyecek birşeyi olan ama söyleyemeyen, öteki yarısı da söyleyecek birşeyi olmayan ama durmadan konuşan insanlardan oluşur.

Zeki adamlar söyleyecek bir şeyleri olduğu için konuşurlar. Aptallar, konuşmaları gerektiği için.

Bilge insanlar konuşurlar çünkü söyleyecek bir şeyleri vardır. Aptal insanlar konuşurlar çünkü bir şey söylemek zorundadırlar.

Konuşmak yalnız bildirmek, öğretmek değil, bir fikir alıp vermedir.

Durup dururken darılmak, yersiz konuşmak, tanımadan güvenmek; doğru değildir.

Konuşmak ihtiyaç olabilir fakat susmak bir sanattır.

İnsanlar nasıl konuşulması gerektiğinin dersini alırlar; ama en büyük bilgi, nasıl ve ne zaman susulması gerektiğini bilmektir.

Konuşmaya değer insanlarla konuşmazsan insanları, konuşmaya değmez insanlarla konuşursan kelimeleri yitirirsin. Sen öyle biri ol ki ne insanları, ne de kelimeleri yitir.

Bizlere görmemiz için iki göz, işitmemiz için de iki kulak veren doğa, konuşmamız için sadece bir tek dil verilmiştir.

Konuşmak ihtiyaç olabilir ama susmak bir sanattır.

Az konuşmaktan nadiren, çok konuşmaktan ise çoğunlukla pişman oluruz.

İyi bir nasihatten faydalanmak, en az onu vermek kadar sağduyuya ihtiyaç gösterir.

Dinlemeyi severim. İnsanları dikkatle dinleyerek çok şey öğrendim. Çoğu insan karşısındakini hiç dinlemez.

Dinlemesini Bilen, Anlamayı Da Bilmeli.

Akıllı insan, kendini dinleyen ve anlayan kişilerle konuşur.

Az konuşmak daima iyi şeydir; fakat derli toplu olmak şartıyla.

Cesaret ayağa kalkıp konuşabilmek olduğu gibi; cesaret aynı zamanda oturup dinlemesini de bilmektir.