Hayatta hiçbir şey olgun bir erkeğin ağlaması kadar yürek paralayıcı değildir.

Felekden zerre mikdâr olmadım devrinde rencide
Ger ey mihr-i münîr âh u zârım varsa sendendir

Ben ölseydim, o belki ağlardı. Ama o ağlasaydı, ben ölürdüm.

Acı insanı olgunlaştırıyor.

Bazen, sırf ağlamaya yer kalmadığı için gülersiniz.

Kadınlar sadisttir, onlara yükleyeceğimiz acılarla bizlere eziyet ederler.

İçimde muhakkak bir yer paramparça olmuştu ki, ağlayamıyordum.

Daha derin bir kişiye dönüşmüş olmak, acı çekmiş olan kişilerin ayrıcalığıdır.

İnsanın olgunlaşması için mutlaka acılarla yoğrulması gerekir. Çünkü o hem taş, hem de heykeltraştır.

Şu dünyadaki en soylu kişi insafa gelendir. Şu dünyadaki en olgun kişi Acıya gülendir.

Bir kadın ağladığında, bu bir erkeğin utancıdır.

Yaralarını bilgeliğe dönüştür.

Acılar da acılaşıyor gittikçe sanki, bir azarlanmayla ölümünü düşünen çocuklar gibi.

Acılar insanı yumuşatabilir de.

Bir insan ne için ağladığını biliyorsa, bir gün gülmeyi de hakedecektir.

Gözyaşlarından utanmamıza hiçbir zaman gerek yoktur.

Büyük acılar kadar bizi olgunlaştıran bir şey yoktur.

Dikkat et kirpiklerindeki yorgunluğa, ağlamak üzere dolmuş bir zamandayız. Okunacaksa doğru dürüst okunsun kitaplar, hatalar dönüşmesin acılara.

Kan Ağlamak ölümlerine Ve Afrika'lı kapkara bir acıyı, Duyabilmek bembeyaz yüreğimizde.

Kurtuluş, kesinlikle aydının işçileşmesinde veya işçinin aydınlaşmasında değil. Her ikisinin kendi gelişkinlikleri içinde birleşmesinde. Kadının kurtuluşu da kendi gelişkenliği içinde gelişgin erkekle birleşmesinde. Başka yolu yok.